حدیث امام علی (ع) درباره بازداشتگی از گناه

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّمَا يَنْبَغِي لِأَهْلِ اَلْعِصْمَةِ وَ اَلْمَصْنُوعِ إِلَيْهِمْ فِي اَلسَّلاَمَةِ أَنْ يَرْحَمُوا أَهْلَ اَلْمَعْصِيَةِ وَ اَلذُّنُوبِ وَ أَنْ يَكُونَ اَلشُّكْرُ عَلَى مُعَافَاتِهِمْ هُوَ اَلْغَالِبُ عَلَيْهِمْ وَ اَلْحَاجِزُ لَهُم

همانا شایسته است برای نگاه داشته شدگان از گناه که به لطف خداوند از گناه به دور مانده اند، این که بر گناهکاران و نافرمایان رحمت آرند؛ و خداوند را بر این سلامتی سپاسگزار باشند چندان که این سپاسگزاری آنها را مشغول ساخته و آنها را وانگذارد.