قال الإمام عليّ عليه السلام

احادیث درباره امر به معروف و نهی از منکر از امام علی (ع)

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)

قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَيُّهَا اَلْمُؤْمِنُونَ إِنَّ مَنْ يَرَى عُدْوَانا يُعْمَلُ بِهِ وَ مُنْكَرا يُدْعَى إِلَيْهِ وَ أَنْكَرَهُ بِقَلْبِهِ فَقَدْ سَلِمَ وَ بَرِئَ وَ مَنْ أَنْكَرَهُ بِلِسَانِهِ فَقَدْ أُوجِرَ وَ هُوَ أَفْضَلُ مِنْ صَاحِبِهِ وَ مَنْ أَنْكَرَهُ بِالسَّيْفِ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اَللّٰهِ هِيَ اَلْعُلْيٰا : وَ كَلِمَةُ اَلظَّالِمِينَ اَلسُّفْلَى فَذَلِكَ اَلَّذِي أَصَابَ سَبِيلَ اَلْهُدَى وَ قَامَ عَلَى اَلطَّرِيقِ وَ نَوَّرَ فِي قَلْبِهِ اَلْيَقِينُ.

امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:ای مؤمنان هر کس کار خلافی را که به آن عمل می شود و منکری را که دعوت به آن می شود، ببیند و آن را به وسیلۀ قلبش جلوگیری کند سالم مانده و از آن عمل دور می شود.و هر کس که آن عمل را به وسیلۀ قلبش جلوگیری کند سالم مانده و از آن عمل دور می شود.و هر کس آن عمل را به وسیلۀ زبانش منکر شود پاداش داده شود، و این شخص از شخص اوّل برتر است، و هر کس به وسیلۀ شمشیر آن عمل را منکر شود، تا کلام خدا را برتر و کلام ظالمین را پست تر گرداند، او همان است که به راه هدایت منتهی می شود و در راه رستگاری می افتد و در قلبش یقین نور افشانی می کند.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 85

وَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي كَلاَمٍ هَذَا خِتَامُهُ مَنْ تَرَكَ إِنْكَارَ اَلْمُنْكَرِ بِقَلْبِهِ وَ يَدِهِ وَ لِسَانِهِ فَهُوَ مَيِّتُ اَلْأَحْيَاءِ.

امیر مؤمنان در کلامی که خاتمه اش این بود فرمود:هر کس نهی از منکر قلبی و زبانی را ترک نماید او مرده ای است زنده نما.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 91

اَلْعَقْلُ مُنَزِّهٌ عَنِ اَلْمُنْكَرِ آمِرٌ بِالْمَعْرُوف

خرد از بدی پاکیزه است و به خوبیها فرمان دهنده.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 441

الرّاضي بفعل قوم كالدّاخل فيه معهم و لكلّ داخل في باطن إثمان إثم الرّضا به و إثم العمل به.

کسی که به عمل گروهی خشنود است همانند آنان است.و هر کس که در باطل وارد شده دو گناه کرده:گناهی برای خشنودی، و گناهی برای عمل.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 441

اَلسَّيْفُ فَاتِقٌ وَ اَلدِّينُ رَاتِقٌ فَالدِّينُ اَلدِّينُ يَأْمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلسَّيْفُ يَنْهَى عَنِ اَلْمُنْكَرِ قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى وَ لَكُمْ فِي اَلْقِصٰاصِ حَيٰاة

شمشیر، شکافنده و دین، به هم آورنده است.دین امر به معروف کند و شمشیر، نهی از منکر.خداوند فرموده:در قصاص برای شما زندگی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 442

اُومُرْ بِالْمَعْرُوفِ تَكُنْ مِنْ أَهْلِهِ وَ أَنْكِرِ اَلْمُنْكَرَ بِيَدِكَ وَ لِسَانِكَ وَ بَايِنْ مَنْ فَعَلَهُ بِجُهْدِك

امر کن به نیکویی تا از اهلش بوده باشی؛ و بازدار از بدی با دست و زبان خود.و با تلاش از انجام آن جلوگیری نما.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 442

اِئْتَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ أْمُرُوا بِهِ وَ تَنَاهَوْا عَنِ اَلْمُنْكَرِ وَ اِنْهَوْا عَنْه

از خوبیها فرمان برید و بر آن امر کنید و از بدیها باز ایستید و از آن نهی کنید.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 442

إِنَّ اَلْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْيَ عَنِ اَلْمُنْكَرِ لاَ يُقَرِّبَانِ مِنْ أَجَلٍ وَ لاَ يَنْقُصَانِ مِنْ رِزْقٍ لَكِنْ يُضَاعِفَانِ اَلثَّوَابَ وَ يُعَظِّمَانِ اَلْأَجْرَ وَ أَفْضَلُ مِنْهُمَا كَلِمَةُ عَدْلٍ عِنْدَ إِمَامٍ جَائِر

امر به معروف و نهی از منکر مرگی را نزدیک نمی گرداند و روزی را کم نمی کند و لکن اجر و پاداش را دو چندان کنند.و برتر از این دو سخن، عدلی است که در برابر پیشوای ظالمی گفته شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 442

غَايَةُ اَلدِّينِ اَلْأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْيُ عَنِ اَلْمُنْكَرِ وَ إِقَامَةُ اَلْحُدُود

نهایت دین، امر به معروف و نهی از منکر و برپاداشتن حدود است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 442

قِوَامُ اَلشَّرِيعَةِ اَلْأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْيُ عَنِ اَلْمُنْكَرِ وَ إِقَامَةُ اَلْحُدُود

امر به معروف و نهی از منکر و اقامۀ حدود، ستون شریعت است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 442

كُنْ عَامِلا بِالْخَيْرِ نَاهِيا عَنِ اَلشَّرِّ مُنْكِرا شِيمَةَ اَلْغَدْر

عمل کنندۀ به خوبی، و بازدارندۀ از بدی باش و منش بی وفایی را بد بدار.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 442
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه