احادیث درباره ظلم و ستم از امام علی (ع)

اَلظُّلْمُ يُدَمِّرُ اَلدِّيَار

ستم، شهرها را خراب می کند.

مَنْ ظَلَمَ دَمَرَ عَلَيْهِ ظُلْمُه

هر که ستم کند، ستمش او را هلاک کند.

مَنْ ظَلَمَ عَظُمَتْ صَرْعَتُه

هر که ستم کند، به زمین خوردنش بزرگ شمرده شود.

مَنْ ظَلَمَ أَوْبَقَهُ ظُلْمُه

هر که ستم کند، ستمش او را هلاک کند.

مَنْ ظَلَمَ قَصَمَ عُمْرَهُ وَ دَمَّرَ عَلَيْهِ ظُلْمُه

هر که ستم کند، عمر او شکسته شود و ستمش او را هلاک کند.

اَلظُّلْمُ يُوجِبُ اَلنَّار

ستم، آتش را واجب می سازد.

اَلظُّلْمُ فِي اَلدُّنْيَا بَوَارٌ وَ فِي اَلْآخِرَةِ دَمَار

ستم در دنیا هلاکت و در آخرت نیز هلاکت است.

إِيَّاكَ وَ اَلظُّلْمَ فَإِنَّهُ أَكْبَرُ اَلْمَعَاصِي وَ إِنَّ اَلظَّالِمَ لَمُعَاقَبٌ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ بِظُلْمِه

از ستم بپرهیز، همانا ستم بزرگترین نافرمانی است و ستمگر در روز قیامت به جهت ستمش کیفر شود.

اَلظُّلْمُ تَبِعَاتٌ مُوبِقَات

ستم دارای سرانجامی بد و همیشگی است.

اَلظُّلْمُ يُرْدِي صَاحِبَه

ستم، صاحب خود را پست می کند.

إِيَّاكَ وَ اَلظُّلْمَ فَمَنْ ظَلَمَ كَرُهَتْ أَيَّامُه

از ستم بپرهیز، هر که ستم کند روزگارش ناخوش شود.

مَنْ رَكِبَ مَحَجَّةَ اَلظُّلْمِ كَرَهَتْ أَيَّامُه

هر که بر راه ستمگری رود، روزگارش ناخوش داشته شود.