اَلْحَسُودُ لاَ خُلَّةَ لَهُ لاَ خِلاَلَ لَه
حسود، دوستی ندارد.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
اَلْحَسُودُ لاَ خُلَّةَ لَهُ لاَ خِلاَلَ لَه
حسود، دوستی ندارد.
لَيْسَ لِحَسُودٍ خُلَّة
برای حسود، دوستی نیست.
وَيْحُ اَلْحَسَدِ مَا أَعْدَلَهُ بَدَا بِصَاحِبِهِ فَقَتَلَه
افسوس بر حسد چه چیز او را عادل کرده است، از صاحب خود آغاز نموده و او را کشته است.
ثَمَرَةُ اَلْحَسَدِ شَقَاءُ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَة
ثمرۀ حسد بدبختی دنیا و آخرت است.
اَلْحَسُودُ وَ اَلْحَقُودُ لاَ تَدُومُ لَهُمَا مَسَرَّة
خوشی حسود و آدم کینه ای، ناپایدار است.
كُلُّ ذِي رُتْبَةٍ سَنِيَّةٍ مَحْسُود
هر صاحب مقام بلندی، حسد ورزیده شود.
اَلْحَسَدُ يَأْكُلُ اَلْحَسَنَاتِ كَمَا تَأْكُلُ اَلنَّارُ اَلْحَطَب
حسد نیکیها را می خورد همانگونه که آتش هیزم را.
اَلْحَسُودُ دَائِمُ اَلسُّقْمِ وَ إِنْ كَانَ صَحِيحَ اَلْجِسْم
حسود همیشه دردمند است گر چه جسم او سالم باشد.
لاَ يُوجَدُ اَلْحَسُودُ مَسْرُورا
حسود را خوشحال نخواهی یافت.
اَلْحَسَدُ أَحَدُ اَلْعَذَابَيْن
حسد یکی از دو عذاب دنیا و آخرت است.
اِحْذَرُوا اِحْذَرِ اَلْحَسَدَ فَإِنَّهُ يُزْرِي بِالنَّفْس
از حسد دوری کنید زیرا حسد، نفس را عیبناک می کند.
اَلْحَسُودُ كَثِيرُ اَلْحَسَرَاتِ مُتَضَاعِفُ اَلسَّيِّئَات
حسود دارای افسوس بسیار و بدیهای چند برابر است.