اَلْحَسَدُ يُنَكِّدُ اَلْعَيْش
حسد، زندگی را تیره و تار می کند.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
اَلْحَسَدُ يُنَكِّدُ اَلْعَيْش
حسد، زندگی را تیره و تار می کند.
أَسْوَءُ اَلنَّاسِ عَيْشا اَلْحَسُود
حسود دارای بدترین زندگی است.
مَا أَقَلَّ رَاحَةَ اَلْحَسُود
چه اندک است آسایش حسود.
لاَ عَيْشَ أَنْكَدُ مِنْ عَيْشِ اَلْحَسُودِ وَ اَلْحَقُود
زندگانی تیره و تارتر از زندگی حسود و انسان کینه ای نیست.
لاَ رَاحَةَ لِحَسُود
حسود، آسایش ندارد.
اَلْحَسَدُ يُضْنِي
حسد، تکیده می کند
اَلْحَسَدُ يُذِيبُ اَلْجَسَد
حسد، تن را می گدازد.
اَلْحَسَدُ يُضْنِي اَلْجَسَد
حسد، تن را تکیده می کند.
اَلْعَجَبُ لِغَفْلَةِ اَلْحُسَّادِ عَنْ سَلاَمَةِ اَلْأَجْسَاد
از حسودان در شگفتم چگونه از سلامتی تن ها غافلند.
عَجِبْتُ لِغَفْلَةِ اَلْحُسَّادِ عَنْ سَلاَمَةِ اَلْأَجْسَاد
در شگفتم از غفلت حسودان نسبت به سلامتی بدنها.
اَلْغِلُّ يُحْبِطُ اَلْحَسَنَات
حسد، نیکیها را پایین می آورد.
الحسود أبدا عليل.
حسود، همیشه بیمار است.