مِنْ عَبْدِ اَللَّهِ عَلِيٍّ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ وَ أَهْلِ مِصْرَ سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ أَمَّا بَعْدُ فَقَدْ وَصَلَ إِلَيَّ كِتَابُكَ وَ فَهِمْتُ مَا سَأَلْتَ عَنْهُ وَ أَعْجَبَنِي اِهْتِمَامُكَ بِمَا لاَ بُدَّ لَكَ مِنْهُ وَ مَا لاَ يُصْلِحُ اَلْمُسْلِمِينَ غَيْرُهُ وَ ظَنَنْتُ أَنَّ اَلَّذِي أَخْرَجَ ذَلِكَ مِنْكَ نِيَّةٌ صَالِحَةٌ وَ رَأْيٌ غَيْرُ مَدْخُولٍ أَمَّا بَعْدُ فَعَلَيْكَ بِتَقْوَى اَللَّهِ فِي مَقَامِكَ وَ مَقْعَدِكَ وَ سِرِّكَ وَ عَلاَنِيَتِكَ وَ إِذَا أَنْتَ قَضَيْتَ بَيْنَ اَلنَّاسِ فَاخْفِضْ لَهُمْ جَنَاحَكَ وَ لَيِّنَ لَهُمْ جَانِبَكَ وَ…
سپس بعد از اعزام او نامه ای به مردم مصر نوشت که ما آن را خلاصه نموده ایم -از بنده خدا، علی، امیر المومنین به محمد بن ابی بکر و مردم مصر. سلام علیکم. اما بعد، نامه ات را دریافت کردم و درخواستهای تو را دریافتم و خوشحال شدم از اینکه به وظایف خود آشنایی و به اموری توجه داری که اصلاح مسلمانان فقط در سایه آنها صورت می پذیرد و به نظر من آنچه تو را بر این کار واداشت نیت نیک و رای پاک توست. اما بعد؛ بر تو باد رعایت تقوای الهی در همه حالات خود در ایستادن و نشستن، در نهان و عیان و چون میان مردم به داوری پرداختی با آنان فروتن باش و نرمخوی و گشاده رو. نگاه و نگرش تو به همه آنان یکسان باشد تا بزرگان در تو طمع ستم بر ناتوانان نبندند و ناتوانان از عدالت تو مایوس نشوند و باید از مدعی، بینه خواهی و از…
قُرِنَتِ اَلْهَيْبَةُ بِالْخَيْبَةِ وَ اَلْحَيَاءُ بِالْحِرْمَانِ وَ اَلْحِكْمَةُ ضَالَّةُ اَلْمُؤْمِنِ فَلْيَطْلُبْهَا وَ لَوْ فِي أَيْدِي أَهْلِ اَلشَّرِّ.
ترس همراه نومیدی است و شرم موجب بی بهرگی است و حکمت گمشده مومن است که باید در طلب آن باشد گرچه در دست افراد بد باشد.
اَلْعَقْلُ شَجَرَةٌ ثَمَرُهَا اَلْحَيَاءُ وَ اَلسَّخَاء
خرد درختی است که نتیجۀ آن حیا و سخاوت است.
اَلْحَيَاءُ تَمَامُ اَلْكَرَمِ وَ أَحْسَنُ اَلشِّيَم
حیا، همۀ بزرگواری و نیکوترین منشها است.
اَلْإِيمَانُ وَ اَلْحَيَاءُ مَقْرُونَانِ فِي قَرْنٍ وَ لاَ يَفْتَرِقَان
ایمان و حیاء همراه یکدیگرند و از هم جدا نمی شوند.
أَعَفُّكُمْ أَحْيَاكُمْ . أَنْجَحُكُم
خردمندترین مردم باحیاترین آنهاست. أحسن ملابس الدّین الدّنیا الحیاء نیکوترین ج
أَحْسَنُ مَلاَبِسِ اَلدِّينِ اَلدُّنْيَا اَلْحَيَاء
نیکوترین جامۀ دین دنیا ، حیاست.
تَسَرْبَلِ اَلْحَيَاءَ وَ اِدَّرِعِ اَلْوَفَاءَ وَ اِحْفَظِ اَلْإِخَاءَ وَ أَقْلِلْ مُحَادَثَةَ اَلنِّسَاءِ يَكْمُلْ لَكَ اَلسَّنَاء
لباس حیا بپوش و وفاداری را زره کن، و برادری را نگاه دار، سخن گفتن با زنها ی نامحرم را کم کن تا بلندی مرتبۀ تو کامل گردد.
إِنَّ اَلْحَيَاءَ وَ اَلْعِفَّةَ مِنْ خَلاَئِقِ اَلْإِيمَانِ وَ إِنَّهُمَا لَسَجِيَّةُ اَلْأَحْرَارِ وَ شِيمَةُ اَلْأَبْرَار
همانا حیا و پاکدامنی از خویهای ایمان مؤمنان است و همانا این دو، خوی آزادگان و منش نیکوکاران است.
سَبَبُ اَلْعِفَّةِ اَلْحَيَاء
سبب پاکدامنی، حیا است.
عَلَيْكَ بِالْحَيَاءِ فَإِنَّهُ عُنْوَانُ اَلنُّبْل
باحیا باش، همانا نشانۀ هوشمندی است.
كَثْرَةُ حَيَاءِ اَلرَّجُلِ دَلِيلُ إِيمَانِه
حیای بسیار مرد، دلیل ایمان اوست.
