اَلْمَعْرُوفُ سِيَادَة
نیکی کردن، آقایی است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
اَلْمَعْرُوفُ سِيَادَة
نیکی کردن، آقایی است.
كَثْرَةُ اَلصَّنَائِعِ تَرْفَعُ اَلشَّرَفَ وَ يَسْتَدِيمُ اَلشُّكْر
نیکی بسیار، سبب بالا رفتن ارجمندی و تداوم سپاسگزاری شود.
مَعَ اَلْإِحْسَانِ تَكُونُ اَلرِّفْعَة
بلندی مقام، با نیکی کردن خواهد بود.
بِالْإِحْسَانِ وَ تَغَمُّدِ اَلذُّنُوبِ بِالْغُفْرَانِ يَعْظُمُ اَلْمَجْد
با نیکی کردن و پوشیدن گناهان به آمرزش، بزرگی انسان بزرگ شود.
تَمَامُ اَلسُّؤدَدِ اِبْتِدَاءُ اَلصَّنَايِع
مهتری کامل، به نیکی آغاز کردن است.
بِفِعْلِ اَلْمَعْرُوفِ يُسْتَدَامُ اَلشُّكْر
با عمل نیک، سپاسگزاری تداوم یابد.
مَنْ أَحْسَنَ إِلَى اَلنَّاسِ اِسْتَدَامَ مِنْهُمُ اَلْمَحَبَّة
هر که به مردم نیکی کند، دوستی آنها را ماندگار سازد.
عِنْدَ كَثْرَةِ اَلْإِفْضَالِ وَ شِدَّةِ اَلاِحْتِمَالِ تَتَحَقَّقُ اَلْجَلاَلَة
با بخشندگی بسیار و سختی و بردباری، بزرگی استوار می گردد.
ذُو اَلْإِفْضَالِ مَشْكُورُ اَلسِّيَادَة
نیکوکار، دارای آقایی و مهتری پذیرفته شده است .
أَحْسَنُ اَلْإِحْسَانِ مُوَاسَاةُ اَلْإِخْوَان
نیکوترین نیکی کردن، یاری دادن برادران است.
أَشْرَفُ اَلصَّنَايِعِ اِصْطِنَاعُ اَلْكِرَام
ارجمندترین نیکی کردنها، نیکی کردن به بزرگواران است.
رَأْسُ اَلْإِحْسَانِ اَلْإِحْسَانُ إِلَى اَلْمُؤْمِنِين
نیکی کردن به مؤمنان، سر نیکی کردنهاست.