احادیث درباره آداب معاشرت از امام علی (ع)

لِكُلِّ قَادِمٍ حَيْرَةٌ فَابْسُطُوهُ بِالْكَلاَم

برای هر تازه واردی آشفتگی است پس گشاده رو گردانید او را به سخن گفتن.

لِكُلِّ شَيْءٍ بَذْرٌ وَ بَذْرُ اَلْعَدَاوَةِ اَلْمِزَاح

برای هر چیزی تخم است و تخم دشمنی، شوخی کردن است.

لَقَدْ طِرْتَ شَكِيرا تَنْكِيرا وَ هَدَرْتَ صَقِيّا شَقِيّا

پرواز کردی در حالی که هنوز جوجۀ بی پری و آواز کردی در حالی که هنوز کره شتری.

لِتَكُنْ شِيمَتُكَ اَلْوَقَارَ فَمَنْ كَثُرَ خُرْقُهُ اُسْتُرْذِل

باید که خوی تو وقار و آرامش باشد، پس هر که درشتی اش بسیار شود، زبون شمرده شود.

ليس بحكيم من شكى ضرّه إلى غير رحيم.

حکیم نیست کسی که شکوۀ بد حالی خود را به نامهربان برد.

لَيْسَ بِحَكِيمٍ مَنِ اِبْتَذَلَ بِانْبِسَاطِهِ إِلَى غَيْرِ حَمِيم

حکیم نیست کسی که گشاده رویی خود را به غیر خویشاوند ارزانی دارد.

لَيْسَ بِحَكِيمٍ مَنْ قَصَدَ بِحَاجَتِهِ غَيْرَ حَكِيم

حکیم نیست کسی که دست نیاز به غیر حکیم برد.

مَنِ اِحْتَجَّ بِالْحَقِّ فَلَج

هر که به حق احتجاج کند، پیروزی یابد.

مَنْ عَذُبَ لِسَانُهُ كَثُرَ إِخْوَانُه

هر که زبانش شیرین باشد، برادرانش زیاد شود.

مَنِ اِسْتَنْصَحَكَ فَلاَ تَغُشَّه

هر که از تو اندرز طلبد، با او غشّ مکن.

مَنِ اِسْتَهَانَ بِالرِّجَالِ قَلَّ مَنِ اِسْتَشَارَ اَلْجَاهِلَ ضَل

هر که مردان را خوار شمارد، اندک شود هر که با نادان مشورت کند، گمراه شود .

مَنْ أَسْرَعَ إِلَى اَلنَّاسِ بِمَا يَكْرَهُونَ قَالُوا فِيهِ مَا لاَ يَعْلَمُون

هر که شتاب کند به سوی مردم به آنچه که ناخوش دارند، می گویند دربارۀ او چیزی را که نمی دانند.