جستجوی «عقل»

مُخَالَفَةُ اَلْهَوَى شِفَاءُ اَلْعَقْل

درمان خرد، مخالفت با خواهش نفس است.

لاَ عَقْلَ مَعَ هَو ى

با خواهش نفس، خرد نیست.

لاَ يَجْتَمِعُ اَلْعَقْلُ وَ اَلْهَوَى

خرد و خواهش نفس با هم جمع نمی شوند.

صِلْ عَجَلَتَكَ بِتَأَنِّيكَ وَ سَطْوَتَكَ بِرِفْقِكَ وَ شَرَّكَ بِخَيْرِكَ وَ اُنْصُرِ اَلْعَقْلَ عَلَى اَلْهَوَى تَمْلِكِ اَلنُّهَى

شتاب خود را با درنگ کردن، درشتی را با نرمی، بدی را با خوبی پیوند ده، و خرد را در مقابل خواهش نفس یاری کن تا خردمند شوی.

لَمْ يَعْقِلْ مَنْ وَلَهَ بِاللَّعِبِ وَ اِسْتَهْتَرَ بِاللَّهْوِ وَ اَلطَّرَب

کسی که شیفته و حریص به بازی و لذّت است، صاحب خرد و دریافت نیست.

حَرَامٌ عَلَى كُلِّ عَقْلٍ مَغْلُولٍ بِالشَّهْوَةِ أَنْ يَنْتَفِعَ بِالْحِكْمَة

بهره حکمت بر خردی که اسیر شهوت است، حرام می باشد.

مَنْ غَلَبَ شَهْوَتَهُ ظَهَرَ عَقْلُه

کسی که بر شهوت خویش چیره شود، خرد او آشکار گردد.

لاَ عَقْلَ مَعَ شَهْوَة

خرد همراه با شهوت نیست.

شَرُّ آفَاتِ اَلْعَقْلِ اَلْكِبْر

بدترین آفتها برای خرد، خود بزرگ بینی است.

مَنْ أَحْسَنَ أَفْعَالَهُ أَعْرَبَ عَنْ وُفُورِ عَقْلِه

کسی که کردار خود را نیکو گرداند، خرد بسیار خود را آشکار کند.

سَبَبُ فَسَادِ اَلْعَقْلِ حُبُّ اَلدُّنْيَا

علّت تباهی عقل، دنیا دوستی است.

حُبُّ اَلدُّنْيَا يُفْسِدُ اَلْعَقْلَ وَ يُهِمُّ وَ يُصِمُّ اَلْقَلْبَ عَنْ سَمَاعِ اَلْحِكْمَةِ وَ يُوجِبُ أَلِيمَ اَلْعِقَاب

دنیا دوستی، خرد را تباه می سازد و دل را از شنیدن حکمت کر می گرداند و عذاب دردناک را واجب می سازد.