إِنَّ كَرَامَتَكَ لاَ تَتَّسِعُ لِجَمِيعِ اَلْخَلْقِ فَتَوَخَّ بِهَا أَفَاضِلَ اَلْخَلْق
همانا بخشندگی تو گنجایش تمامی مردم را ندارد، پس برترینها را برگزین.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
إِنَّ كَرَامَتَكَ لاَ تَتَّسِعُ لِجَمِيعِ اَلْخَلْقِ فَتَوَخَّ بِهَا أَفَاضِلَ اَلْخَلْق
همانا بخشندگی تو گنجایش تمامی مردم را ندارد، پس برترینها را برگزین.
جِمَاعُ اَلْفَضْلِ فِي اِصْطِنَاعِ اَلْحُرِّ وَ اَلْإِحْسَانِ إِلَى أَهْلِ اَلْخَيْر
فراهم آمدن فزونی در نیکی کردن به آزاده و نیکان است.
أَحَقُّ مَنْ ذَكَرْتَ مَنْ لاَ يَنْسَاك
شایسته ترین کس که او را یاد کنی کسی است که تو را از یاد نبرد.
أَحَقُّ مَنْ شَكَرْتَ مَنْ لاَ يَمْنَعُ مَزِيدَك
شایسته ترین کس برای سپاسگزاری کسی است که تو را از زیادتی آن باز ندارد.
إِنَّ إِحْسَانَكَ إِلَى مَنْ كَادَكَ مِنَ اَلْأَضْدَادِ وَ اَلْحُسَّادِ لَأَغْيَظُ عَلَيْهِمْ مِنْ مَوَاقِعِ إِسَائَتِكَ مِنْهُمْ وَ هُوَ دَاعٍ إِلَى صَلاَحِهِم
همانا نیکی کردن تو به دشمنان و حسودان که بر تو مکر کنند، بیشتر آنها را به خشم آورد از بدی کردن تو به آنها.و این کار آنها را به نیکو شدن خواند.
إِنَّ كَرَامَتَكَ لاَ تَتَّسِعُ لِجَمِيعِ اَلْخَلْقِ فَتَوَخَّ بِهَا أَفَاضِلَ اَلْخَلْق
همانا بخشندگی تو گنجایش تمامی مردم را ندارد، پس برترینها را برگزین.
جِمَاعُ اَلْفَضْلِ فِي اِصْطِنَاعِ اَلْحُرِّ وَ اَلْإِحْسَانِ إِلَى أَهْلِ اَلْخَيْر
فراهم آمدن فزونی در نیکی کردن به آزاده و نیکان است.
أَحَقُّ مَنْ ذَكَرْتَ مَنْ لاَ يَنْسَاك
شایسته ترین کس که او را یاد کنی کسی است که تو را از یاد نبرد.
أَحَقُّ مَنْ شَكَرْتَ مَنْ لاَ يَمْنَعُ مَزِيدَك
شایسته ترین کس برای سپاسگزاری کسی است که تو را از زیادتی آن باز ندارد.
سَبَبُ اَلْمَحَبَّةِ اَلْإِحْسَان
نیکی کردن، سبب دوستی شود.
مَنْ كَثُرَ إِحْسَانُهُ أَحَبَّهُ إِخْوَانُه
هر که نیکی او بسیار باشد، برادرانش او را دوست بدارند.
اَلْإِحْسَانُ مَحَبَّة
نیکی کردن، دوستی است.