احادیث درباره نیکی کردن از امام علی (ع)

مَا حُصِّنَتِ اَلنِّعَمُ بِمِثْلِ اَلْأَنْعَامِ بِهَا

نعمتها را محافظت نکند چیزی همانند بخشیدن آن.

ما من شيء يحصل به الأمان أبلغ من إيمان و إحسان.

هیچ چیزی کاملتر از ایمان و نیکی کردن امنیّت نیاورد.

وَضْعُ اَلصَّنِيعَةِ فِي أَهْلِهَا يَكْبِتُ اَلْعَدُوَّ وَ يَقِي مَصَارِعَ اَلسَّوْء

نیکی کردن به جا و شایسته، دشمن را برو اندازد و از پرتگاههای بد انسان را حفظ کند.

أَجَلُّ اَلْمَعْرُوفِ مَا صُنِعَ إِلَى أَهْلِه

برترین نیکیها آن است که بجا انجام شود.

أَوْلَى اَلنَّاسِ بِالنَّوَالِ أَغْنَاهُمْ عَنِ اَلسُّؤَال

شایسته ترین مردم به بخشش، بی نیازترین آنها از سؤال است.

أَحَقُّ مَنْ بَرِرْتَ مَنْ لاَ يَغْفُلُ بِرَّك

شایسته ترین کس به نیکی تو کسی است که از نیکیت غفلت نکند.

أَفْضَلُ اَلْكُنُوزِ مَعْرُوفٌ يُودَعُ اَلْأَحْرَارَ وَ عِلْمٌ يَتَدَارَسُهُ اَلْأَخْيَار

فزونترین گنجها، کار نیکی است که آزادگان را به گرو گیرد و دانشی است که نیکان فرا گیرند.

أَوْلَى اَلنَّاسِ بِالاِصْطِنَاعِ مَنْ إِذَا مُطِلَ صَبَرَ وَ إِذَا مُنِعَ عَذَرَ وَ إِذَا أُعْطِيَ شَكَر

شایسته ترین مردم به نیکی کردن کسی است که هرگاه در نیکی تأخیر شود، شکیبایی کند و هر گاه نیکی نشود، معذور دارد، و هر گاه عطا شود سپاس گوید.

أَحَقُّ اَلنَّاسِ بِالْإِحْسَانِ مَنْ أَحْسَنَ اَللَّهُ إِلَيْهِ وَ بَسَطَ بِالْقُدْرَةِ يَدَيْه

شایسته ترین مردم به نیکی کردن، کسی است که خدا به او نیکی کند و دست او را به توانایی باز کند.

أَوْلَى اَلنَّاسِ بِالْإِنْعَامِ مَنْ كَثُرَتْ نِعَمُ اَللَّهِ عَلَيْه

شایسته ترین مردم به نیکی کردن کسی است که خداوند نعمتهای او را بسیار کرده است.

إِنَّ بِأَهْلِ اَلْمَعْرُوفِ مِنَ اَلْحَاجَةِ إِلَى اِصْطِنَاعِهِ أَكْثَرُ مِمَّا بِأَهْلِ اَلرَّغْبَةِ إِلَيْهِمْ مِنْه

نیاز نیکوکاران به نیکی کردن بیشتر از نیکی شوندگان است.

إِنَّ إِحْسَانَكَ إِلَى مَنْ كَادَكَ مِنَ اَلْأَضْدَادِ وَ اَلْحُسَّادِ لَأَغْيَظُ عَلَيْهِمْ مِنْ مَوَاقِعِ إِسَائَتِكَ مِنْهُمْ وَ هُوَ دَاعٍ إِلَى صَلاَحِهِم

همانا نیکی کردن تو به دشمنان و حسودان که بر تو مکر کنند، بیشتر آنها را به خشم آورد از بدی کردن تو به آنها.و این کار آنها را به نیکو شدن خواند.