احادیث درباره امر به معروف و نهی از منکر از امام علی (ع)

رُبَّ آمِرٍ غَيْرُ مُؤْتَمِر

بسا فرمان دهنده ای که خود فرمان نمی پذیرد.

كَفَى بِالْمَرْءِ جَهْلا أَنْ يُنْكِرَ عَلَى اَلنَّاسِ مَا يَأْتِي مِثْلَه

برای نادانی آدمی کفایت کند این که مردم را از چیزی باز دارد که خود آن را انجام می دهد.

كَفَى بِالْمَرْءِ غَوَايَة أَنْ يَأْمُرَ اَلنَّاسَ بِمَا لاَ يَأْتَمِرُ بِهِ وَ يَنْهَاهُمْ عَمَّا لاَ يَنْتَهِي عَنْه

برای گمراهی آدمی بس است این که مردم را به چیزی فرمان دهد که خود آن را انجام ندهد و از چیزی باز دارد که خود از آن باز نایستاده است.

كُنْ آمِرا بِالْمَعْرُوفِ عَامِلا بِهِ وَ لاَ تَكُنْ مِمَّنْ يَأْمُرُ بِهِ وَ يَنْأَى عَنْهُ فَيَبُوءُ بِإِثْمِهِ وَ يَتَعَرَّضُ مَقْتَ لِمَقْتِ رَبِّه

امر کنندۀ به خوبیها و عمل کنندۀ به آن باش؛ و مباش از آنان که دیگران را به چیزی امر می کنند ولی خود نافرمانی می کنند و خشم پروردگار را به خود بر می انگیزند.

يَقْبُحُ عَلَى اَلرَّجُلِ أَنْ يُنْكِرُ عَلَى اَلنَّاسِ مُنْكَرَاتٍ وَ يَنْهَاهُمْ عَنْ رَذَائِلَ وَ سَيِّئَاتٍ وَ إِذَا خَلاَ بِنَفْسِهِ اِرْتَكَبَهَا وَ لاَ يَسْتَنْكِفُ مِنْ فِعْلِهَا

چه زشت است برای مرد این که مردم را از بدیها بر حذر دارد و آنها را از پستیها و گناهان باز دارد، ولی چون تنها شود خود مرتکب آنها شود و از عمل به آن روی برنتابد.