اَلْمُحْسِنُ حَيٌّ وَ إِنْ نُقِلَ إِلَى مَنَازِلِ اَلْأَمْوَات
نیکوکار زنده است گرچه او را به خانۀ مردگان برند.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
اَلْمُحْسِنُ حَيٌّ وَ إِنْ نُقِلَ إِلَى مَنَازِلِ اَلْأَمْوَات
نیکوکار زنده است گرچه او را به خانۀ مردگان برند.
صَاحِبُ اَلْمَعْرُوفِ لاَ يَعْثَرُ وَ إِذَا عَثَرَ وَجَدَ مُتَّكَأ
نیکوکار فرو نیفتد و اگر بیفتد تکیه گاهی یابد.
صَنَايِعُ اَلْمَعْرُوفِ تَقِي مَصَارِعَ اَلْهَوَان
نیکوکاری، از فرو افتادن در خواری نگاه می دارد.
صَنَايِعُ اَلْمَعْرُوفِ تُدِرُّ اَلنَّعْمَاءَ وَ تَدْفَعُ اَلْبَلاَء
نیکوکاری، نعمتها را بسیار و بلاها را دفع می کند.
كُلُّ مُحْسِنٍ مُسْتَأْنِس
هر نیکوکاری، انس گیرنده است.
مَنْ كَثُرَ إِحْسَانُهُ كَثُرَ خَدَمُهُ وَ أَعْوَانُه
هر که بسیار نیکی کند، کارگزاران و یاران او بسیار شود.
مَا اُكْتَسَبَ اَلشُّكْرَ بِمِثْلِ بَذْلِ اَلْمَعْرُوف
هیچ چیزی همانند نیکوکاری، سپاس فراهم نیاورد.
إِنَّ بِأَهْلِ اَلْمَعْرُوفِ مِنَ اَلْحَاجَةِ إِلَى اِصْطِنَاعِهِ أَكْثَرُ مِمَّا بِأَهْلِ اَلرَّغْبَةِ إِلَيْهِمْ مِنْه
نیاز نیکوکاران به نیکی کردن بیشتر از نیکی شوندگان است.
إِنَّ إِحْسَانَكَ إِلَى مَنْ كَادَكَ مِنَ اَلْأَضْدَادِ وَ اَلْحُسَّادِ لَأَغْيَظُ عَلَيْهِمْ مِنْ مَوَاقِعِ إِسَائَتِكَ مِنْهُمْ وَ هُوَ دَاعٍ إِلَى صَلاَحِهِم
همانا نیکی کردن تو به دشمنان و حسودان که بر تو مکر کنند، بیشتر آنها را به خشم آورد از بدی کردن تو به آنها.و این کار آنها را به نیکو شدن خواند.
اَلْإِحْسَانُ إِلَى اَلْمُسِيءِ أَحْسَنُ اَلْفَضْل
نیکی کردن به خطا کار، نیکوترین فزونی است.
اَلْإِحْسَانُ إِلَى اَلْمُسِيءِ يَسْتَصْلِحُ اَلْعَدُو
نیکی کردن به خطا کار، دشمن را به نیکو شدن کشاند.
مِنْ أَحْسَنِ اَلْكَرَمِ اَلْإِحْسَانُ إِلَى اَلْمُسِيء
از نیکوترین بزرگواری ها، نیکی به خطاکار است.