احادیث درباره نیکی کردن از امام علی (ع)

جُحُودُ اَلْإِحْسَانِ يَحْدُو عَلَى قُبْحِ اَلاِمْتِنَان

انکار کردن نیکی، انسان را به زشتی منّت گذاشتن می کشاند.

جُحُودُ اَلْإِحْسَانِ اَلْإِنْسَانِ يُوجِبُ اَلْحِرْمَان

انکار کردن نیکی انسان ، سبب محرومیت شود.

اَلْمُكَافَاةُ عِتْق

جبران کردن، وسیلۀ آزادی است.

إِنَّ لِأَهْلِ اَلتَّقْوَى عَلاَمَاتٍ يُعْرَفُونَ بِهَا صِدْقَ اَلْحَدِيثِ وَ أَدَاءَ اَلْأَمَانَةِ وَ اَلْوَفَاءَ بِالْعَهْدِ وَ قِلَّةَ اَلْفَخْرِ وَ اَلْبُخْلِ وَ صِلَةَ اَلْأَرْحَامِ وَ رَحْمَةَ اَلضُّعَفَاءِ وَ قِلَّةَ اَلْمُؤَاتَاةِ لِلنِّسَاءِ وَ بَذْلَ اَلْمَعْرُوفِ وَ حُسْنَ اَلْخُلُقِ وَ سَعَةَ اَلْحِلْمِ وَ اِتِّبَاعَ اَلْعِلْمِ فِيمَا يُقَرِّبُ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ َ طُوبَى شَجَرَةٌ فِي اَلْجَنَّةِ أَصْلُهَا فِي دَارِ رَسُولِ اَللَّهِ ص فَلَيْسَ مِنْ مُؤْمِنٍ إِلاَّ وَ فِي دَارِهِ غُصْنٌ مِنْ أَغْصَانِهَا لاَ يَنْوِي فِي قَلْبِهِ شَيْئاً إِلاَّ…

امام باقر علیه السلام فرمود امیر المومنین علیه السلام میفرمود که پرهیزکاران را نشانه هایی است که با آنها شناخته می شوند: راستگویی و امانت را پس دادن و پیمان را به پایان رساندن و کمتر فخر کردن و کمتر بخل ورزیدن و با خویشان پیوند نگسستن و بر ناتوان دلسوزی نمودن و از زنان کمتر فرمان بردن و در کار نیک دست باز بودن و خوش خلقی و بسیار حلم ورزیدن و از دانستن آنچه بخدای عز و جل نزدیک میکند پیروی کردن طوبی از آن آنها است و سرانجام کارشان به نیکی است و طوبی درختی است در بهشت که ریشه اش در خانه رسول خدا است و هیچ مومنی نیست مگر اینکه یک شاخه از شاخهای آن در خانه او است هر چه از دلش بگذراند آن شاخه همان بر را باو میدهد. و چنانچه سواری تندرو دو سال در سایه آن راه پیماید از سایه اش بدر نخواهد رفت و چنانچه…

تَضْيِيعُ اَلْمَعْرُوفِ وَضْعُهُ فِي غَيْرِ عَرُوف

نیکی نابجا، تباه کردن آن است.

رَبُّ اَلْمَعْرُوفِ أَحْسَنُ مِنِ اِبْتِدَائِه

سامان دادن کار نیکو، نیکوتر از آغاز کردن آن است.

مِنْ أَعْظَمِ اَلْفَجَايِعِ إِضَاعَةُ اَلصَّنَايِع

از بزرگترین مصیبتها، تباه کردن نیکیهاست.

جِمَاعُ اَلدِّينِ فِي إِخْلاَصِ اَلْعَمَلِ وَ تَقْصِيرِ اَلْأَمَلِ وَ بَذْلِ اَلْإِحْسَانِ وَ اَلْكَفِّ عَنِ اَلْقَبِيح

فراهم کردن دین در خالص گردانیدن عمل، کوتاهی آرزو، نیکی نمودن و بازداشتن از بدیهاست.

ابدأ بالعطيّة من لمن لم يسئلك و ابذل معروفك لمن طلبه و إيّاك أن تردّ السّائل.

بخشش کن به کسی که از تو سؤال نکرده و نیکی کن به کسی که در پی آن است.و مبادا که درخواست کننده را رد کنی.

سوء الخلق شؤم و الإساءة إلى المحسن لؤم.

بد اخلاقی، نحسی است، و بدی کردن به کسی که نیکی می کند، فرومایگی است.

مَرَبَّةُ اَلْمَعْرُوفِ أَحْسَنُ خَيْرٌ مِنِ اِبْتِدَائِه

سامان دادن نیکی، نیکوتر از آغاز کردن آن است.