إِنِّي لَأَرْفَعُ نَفْسِي أَنْ تَكُونَ حَاجَةٌ لاَ يَسَعُهَا جُودِي أَوْ جَهْلٌ لاَ يَسَعُهُ حِلْمِي أَوْ ذَنْبٌ لاَ يَسَعُهُ عَفْوِي أَوْ أَنْ يَكُونَ زَمَانٌ أَطْوَلَ مِنْ زَمَانِي
بدرستی که من نفس خود را بلند باز می دارم از حاجتی که بخشش من گنجایش آن را نداشته باشد، یا از جهلی که بردباری من گنجایش آن را ندارد، یا از گناهی که در گذشتن من گنجایش آن را ندارد و یا آرزویی که از عمر من طولانی تر باشد.