احادیث درباره ترس از خدا و برتری آن از امام علی (ع)

لاَ خَيْرَ فِي قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَ عَيْنٍ لاَ تَدْمَعُ وَ عِلْمٍ لاَ يَنْفَع

در دلی که فروتنی نکند و چشمی که نگرید و دانشی که بهره ندهد، خیری نیست.

جَعَلَ خَوْفَهُ مِنَ اَلْعِبَادِ نَقْدا وَ مِنْ خَالِقِهِمْ ضَمَانا وَ وَعْدا

ترس خود را از بندگان نقد ساخته و از آفریدگار را به وعدۀ با پرداخت ضمان سپرده است. ممکن است«ضمان»صحیح نباشد و«ضمار»باشد؛ همانطور که در خطبه نهج البلاغه آمده است که به معنی وعدۀ غیر قابل وفاست.

لاَ يَخَفْ خَائِفٌ إِلاَّ ذَنْبَه

هیچ ترسانی جز از گناه خویش نترسد.

لاَ تَخَفْ إِلاَّ ذَنْبَك

جز از گناه خویش نترس.

لاَ تَخَافُوا ظُلْمَ رَبِّكُمْ وَ لَكِنْ خَافُوا ظُلْمَ أَنْفُسِكُم

از ستم پروردگار خود نترسید، ولی از ستم خود بترسید.

رُبَّ مَخُوفٍ لاَ تَحْذَرُه

چه بسیار ترسانی که کناره نمی گیرد.

اِحْذَرُوا مِنَ اَللَّهِ كُنْهَ مَا حَذَّرَكُمْ مِنْ نَفْسِهِ وَ اخشوهم وَ اِخْشَوْهُ خَشْيَة تَحْجُزُكُمْ عَمَّا يُسْخِطُه

از خدا چنانکه باید بترسید، ترسی که شما را از خشم او نگاه دارد.