بِالْإِحْسَانِ يُسْتَعْبَدُ اَلْإِنْسَان
با نیکی کردن، انسان بنده می شود.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
بِالْإِحْسَانِ يُسْتَعْبَدُ اَلْإِنْسَان
با نیکی کردن، انسان بنده می شود.
بِالْبِرِّ يُمْلَكُ اَلْحُر
با نیکی کردن، آزاده خریداری می شود.
بالإحسان تملك القلوب.
با نیکی کردن، دلها خریداری می شود.
بِالْإِحْسَانِ يُمْلَكُ اَلْأَحْرَار
با نیکی کردن، آزادگان خریداری شوند.
بِالْإِحْسَانِ تُسْتَرَقُّ اَلرِّقَاب
با نیکی کردن، گردنها فرو افتد.
عَجِبْتُ لِمَنْ يَشْتَرِي اَلْعَبِيدَ بِمَالِهِ فَيَعْتِقَهُمْ كَيْفَ لاَ يَشْتَرِي اَلْأَحْرَارَ بِإِحْسَانِهِ فَيَسْتَرِقَّهُم
در شگفتم از کسی که با مال خویش بنده می خرد و آنها را آزاد می کند، چگونه آزادگان را با نیکی کردن نمی خرد و آنها را بنده نمی سازد.؟
فِي كُلِّ صَنِيعَةٍ اِمْتِنَان
در هر نیکی کردنی، منّت گذاشتنی است.
لَنْ يُتَعَبَّدَ اَلْحُرُّ حَتَّى يُزَالَ عَنْهُ اَلضُّر
آزاده بنده نمی شود، تا این که تنگدستی او به نیکی کردن زایل شود.
لَنْ يُسْتَرَقَّ اَلْإِنْسَانُ حَتَّى يُغْمِرَهُ اَلْإِحْسَان
آدمی هرگز بنده نمی شود، تا این که نیکی کردن او را فراگیرد.
اَلْإِحْسَانُ إِلَى اَلْمُسِيءِ أَحْسَنُ اَلْفَضْل
نیکی کردن به خطا کار، نیکوترین فزونی است.
اَلْإِحْسَانُ إِلَى اَلْمُسِيءِ يَسْتَصْلِحُ اَلْعَدُو
نیکی کردن به خطا کار، دشمن را به نیکو شدن کشاند.
لاَ يَحُوزُ اَلْغُفْرَانُ إِلاَّ مَنْ قَابَلَ اَلْإِسَاءَةَ بِالْإِحْسَان
آمرزش را فراهم نمی آورد مگر کسی که بدی را با نیکی کردن برابر آورد.