احادیث درباره نیکی کردن از امام علی (ع)

مِنْ شَرَفِ اَلْهِمَّةِ بَذْلُ اَلْإِحْسَان

نیکی کردن، از بلندی همّت است.

لاَ يَكُونَنَّ أَخُوكَ عَلَى اَلْإِسَاءَةِ إِلَيْكَ أَقْوَى مِنْكَ عَلَى اَلْإِحْسَانِ إِلَيْه

برادر تو در بدی کردن به تو، نیرومندتر از تو نیست در نیکی کردن به او.

لاَ تُذَمُّ أَبَدا عَوَاقِبُ اَلْإِحْسَان

سرانجام نیکی کردن، هیچگاه نکوهش نشود.

اَلْمَعْرُوفُ فَضْلٌ. اَلْكَرَمُ نُبْل

نیکی کردن، فزونی و بخشندگی، زیرکی است.

اَلْإِحْسَانُ رَأْسُ اَلْفَضْل

نیکی کردن، سر فزونی است.

اَلْفَضْلُ مَعَ اَلْإِحْسَان

فزونی همراه با نیکی کردن است.

اَلْإِفْضَالُ أَفْضَلُ اَلْكَرَم

نیکی کردن، فزونترین بخشندگی است.

لاَ فَضِيلَةَ أَجَلُّ مِنَ اَلْإِحْسَان

هیچ فزونی، برتر از نیکی کردن نیست.

لاَ مَنْقَبَةَ أَفْضَلُ مِنَ اَلْإِحْسَان

هیچ خصلت نیکی، فزونتر از نیکی کردن نیست.

اَلْكَرِيمُ مَنْ بَدَأَ بِإِحْسَانِه

بزرگوار کسی است که به نیکی کردن آغاز کند.

ظَفَرُ اَلْكِرَامِ عَفْوٌ وَ إِحْسَان

پیروزی بزرگواران، گذشت و نیکی کردن است.

مِنَ اَلْكَرَمِ الكريم اِصْطِنَاعُ اَلْمَعْرُوفِ وَ بَذْلُ اَلرِّفْد

از نشانه های بزرگواری، گزینش نیکی کردن و یاری دادن است.