لاَ تُؤْيِسِ اَلضُّعَفَاءَ مِنْ عَدْلِك
ناتوانایان را از عدالت خود ناامید مساز.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
لاَ تُؤْيِسِ اَلضُّعَفَاءَ مِنْ عَدْلِك
ناتوانایان را از عدالت خود ناامید مساز.
عَلَيْكُمْ بِالْإِحْسَانِ إِلَى اَلْعِبَادِ وَ اَلْعَدْلِ فِي
بر شما باد به این که بر بندگان خدا نیکی کنید و در شهرها عدالت را جاری سازید تا از قیام گواهی دهندگان ایمن باشید. علی الإمام أن یعلّم
اَلْبِلاَدِ تَأْمَنُوا عِنْدَ قِيَامِ اَلْأَشْهَاد
بر شما باد به این که بر بندگان خدا نیکی کنید و در شهرها عدالت را جاری سازید تا از قیام گواهی دهندگان ایمن باشید.
ذَاكَ يَنْفَعُ سِلْمُهُ وَ لاَ يُخَافُ ظُلْمُهُ إِذَا قَالَ فَعَلَ وَ إِذَا وَلِيَ عَدَل
در ستایش مردی فرمود او مردی است که آشتی اش بهره می دهد و از ستم او ترسی نباشد.هرگاه بگوید، عمل کند و هر گاه امیر گردد، عدالت پیشه سازد.
إِذَا نَفَذَ حُكْمُكَ فِي نَفْسِكَ تَدَاعَتْ أَنْفُسُ اَلنَّاسِ إِلَى عَدْلِك
هر گاه نسبت به خویشتن قضاوتی شایسته کردی، مردم به عدالت تو خوانده شوند.
دَاوُوا اَلْجَوْرَ بِالْعَدْلِ وَ دَاوُوا اَلْفَقْرَ بِالصَّدَقَةِ وَ اَلْبَذْل
ستم را با عدالت، و تنگدستی را با صدقه و بخشش مداوا کنید.
لَنْ يَتَمَكَّنَ اَلْعَدْلُ حَتَّى يَزِلَّ اَلْبَخْس
عدالت استوار نگردد مگر این که ستم از بین رود.
آفَةُ اَلْعَدْلِ اَلظَّالِمُ اَلْقَادِر
آفت عدالت، ستمگر توانمند است.
شَرُّ اَلْمُلُوكِ مَنْ خَالَفَ اَلْعَدْل
بدترین پادشاهان کسی است که با عدالت به مخالفت برخیزد.
اَلْجَوْرُ مُضَادُّ اَلْعَدْل
ستم، دشمن عدالت است.
أَجْوَرُ اَلنَّاسِ مَنْ عَدَّ جَوْرَهُ عَدْلا مِنْه
ستمکارترین مردم کسی است که ستم خود را عدالت شمارد.
إِنَّ اَلْقُبْحَ فِي اَلظُّلْمِ بِقَدْرِ اَلْحُسْنِ فِي اَلْعَدْل
همانا زشتی در ستم به اندازۀ نیکویی در عدالت است.