كَفَى بِالْمَوْتِ وَاعِظاً وَ كَفَى بِالتُّقَى غِنًى وَ كَفَى بِالْعِبَادَةِ شُغُلاً وَ كَفَى بِالْقِيَامَةِ مَوْئِلاً وَ بِاللَّهِ مُجَازِياً .
کلمات قصار حضرت رسول صلی الله علیه و آله در زمینه همین معانی -1-پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: مرگ برای پندآموزی و تقوا برای بی نیازی و عبادت برای شغل کافی است. و رستاخیز را همین بس که پناهگاه آینده و خداوند تنها جزابخش می باشد.
خَصْلَتَانِ لَيْسَ فَوْقَهُمَا مِنَ اَلْبِرِّ شَيْ ءٌ اَلْإِيمَانُ بِاللَّهِ وَ اَلنَّفْعُ لِعِبَادِ اَللَّهِ وَ خَصْلَتَانِ لَيْسَ فَوْقَهُمَا مِنَ اَلشَّرِّ شَيْ ءٌ اَلشِّرْكُ بِاللَّهِ وَ اَلضَّرُّ لِعِبَادِ اَللَّهِ.
دو خصلت است که بالاتر از آنها هیچ نیکی وجود ندارد: ایمان به خدا و سودبخش بودن برای بندگان خدا 04 - 1 و دو خصلت است که بالاتر از آنها هیچ بدی وجود ندارد: شرک به خدا و زیان رساندن به بندگان خدا.
وَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ أَوْصِنِي بِشَيْ ءٍ يَنْفَعُنِيَ اَللَّهُ بِهِ فَقَالَ ص أَكْثِرْ ذِكْرَ اَلْمَوْتِ يُسَلِّكَ عَنِ اَلدُّنْيَا وَ عَلَيْكَ بِالشُّكْرِ فَإِنَّهُ يَزِيدُ فِي اَلنِّعْمَةِ وَ أَكْثِرْ مِنَ اَلدُّعَاءِ فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَتَى يُسْتَجَابُ لَكَ وَ إِيَّاكَ وَ اَلْبَغْيَ فَإِنَّ اَللَّهَ قَضَى أَنَّهُ مَنْ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اَللّهُ وَ قَالَ أَيُّهَا اَلنّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ وَ إِيَّاكَ وَ اَلْمَكْرَ فَإِنَّ اَللَّهَ قَضَى أَنْ لا يَحِيقُ اَلْمَكْرُ اَلسَّيِّئُ إِلاّ بِأَهْلِهِ
مردی به پیامبر صلی الله علیه و آله عرض کرد: به من سفارشی کن که در اثر آن خدا به من سود رساند. حضرت فرمود: بیشتر به یاد مرگ باش تا تو را از دنیا برهاند. شکرگزاری را پیشه خودساز که سبب افزایش نعمت گردد. بسیار دعا کن چون تو نمی دانی چه وقت دعایت به اجابت می رسد. از تجاوز بپرهیز که خدا چنین حکم فرموده: «هر کس مورد ستم قرار گیرد، قطعا خدا او را یاری خواهد کرد» سوره حج، آیه 60 و فرموده: «ای مردم سرکشی شما فقط به زیان خود شماست» سوره یونس، آیه 23 و از مکر و نیرنگ دوری کن که خداوند مقرر فرموده: «نیرنگ زشت جز دامن صاحبش را نگیرد». سوره فاطر، آیه 43
سَتَحْرِصُونَ عَلَى اَلْإِمَارَةِ ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْكُمْ حَسْرَةً وَ نَدَامَةً فَنِعْمَتِ اَلْمُرْضِعَةُ وَ بِئْسَتِ اَلْفَاطِمَةُ .
شما به زودی به حکومت کردن حریص می شوید و سپس پشیمان می گردید و افسوس می خورید؛ وه چه خوب دایه ای است و چه بد از شیر بازگیرنده ای است
لَنْ يُفْلِحَ قَوْمٌ أَسْنَدُوا أَمْرَهُمْ إِلَى اِمْرَأَةٍ .
مردمی که زمام کار خویش را به زنی سپارند هرگز رستگار نشوند.
وَ قِيلَ لَهُ ص أَيُّ اَلْأَصْحَابِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ إِذَا ذَكَرْتَ أَعَانَكَ وَ إِذَا نَسِيتَ ذَكَّرَكَ وَ قِيلَ أَيُّ اَلنَّاسِ شَرٌّ قَالَ اَلْعُلَمَاءُ إِذَا فَسَدُوا .
به پیامبر صلی الله علیه و آله عرض شد: کدام یاران بهترند؟ حضرت فرمود: آن که وقتی یاد داری یاریت نماید و چون دچار فراموشی شوی یادآوری کند. عرض شد: بدترین مردم کیانند؟ حضرت فرمود: دانشمندان فاسد.
أَوْصَانِي رَبِّي بِتِسْعٍ أَوْصَانِي بِالْإِخْلاَصِ فِي اَلسِّرِّ وَ اَلْعَلاَنِيَةِ وَ اَلْعَدْلِ فِي اَلرِّضَا وَ اَلْغَضَبِ وَ اَلْقَصْدِ فِي اَلْفَقْرِ وَ اَلْغِنَى وَ أَنْ أَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَنِي وَ أُعْطِيَ مَنْ حَرَمَنِي وَ أَصِلَ مَنْ قَطَعَنِي وَ أَنْ يَكُونَ صَمْتِي فِكْراً وَ مَنْطِقِي ذِكْراً وَ نَظَرِي عَبَراً .
پروردگارم مرا به نه چیز سفارش کرده است: اخلاص در نهان و عیان، رفتار عادلانه در حال خشنودی و خشم، میانه روی در حال بینوایی و توانگری، اینکه درگذرم از کسی که به من ستم روا داشته، بخشش نمایم به کسی که از من دریغ نموده، با آن کس که با من قطع رابطه نموده ارتباط برقرار سازم، اینکه خاموشیم اندیشه کردن، گویاییم ذکر نمودن و نگاهم عبرت گیری باشد.
قَيِّدُوا اَلْعِلْمَ بِالْكِتَابِ.
دانش را با نوشتن در بند کشید.
إِذَا سَادَ اَلْقَوْمَ فَاسِقُهُمْ وَ كَانَ زَعِيمُ اَلْقَوْمِ أَذَلَّهُمْ وَ أُكْرِمَ اَلرَّجُلُ اَلْفَاسِقُ فَلْيُنْتَظَرِ اَلْبَلاَءُ.
هر گاه تبهکار قومی سرور آنان گردد و رهبرشان زبونترین آنان باشد و مرد تبهکار مورد تجلیل قرار گیرد، باید چشم به راه بلا بود.
سُرْعَةُ اَلْمَشْيِ يَذْهَبُ بِبَهَاءِ اَلْمُؤْمِنِ.
به شتاب راه رفتن ارزش شخص مومن را ببرد.
لاَ يَزَالُ اَلْمَسْرُوقُ مِنْهُ فِي تُهَمَةِ مَنْ هُوَ بَرِي ءٌ حَتَّى يَكُونَ أَعْظَمَ جُرْماً مِنَ اَلسَّارِقِ .
کسی که از او چیزی دزدیده شده است همواره در صدد تهمت بستن به بی گناه باشد چندان که گناه او از دزد بیشتر گردد.
إِنَّ اَللَّهَ يُحِبُّ اَلْجَوَادَ فِي حَقِّهِ.
خداوند کسی را که در راه او بخشنده باشد دوست می دارد.