احادیث درباره فرزند از پیامبر اکرم (ص)

عن أبی بکر: قال رسول الله صلی الله علیه و آله: أنَّ اللهَ خَلَقَ مِنْ نُورِ عَلِی بْنِ أبی طالِبٍ مَلائِکةً یسَبِّحُونَ وَ یقَدِّسُونَ وَ یکتُبُونَ ثَوابَ ذلِک لِمُحِبّیهِ وَمُحِبّی وُلْدِهِ.

از ابوبکر نقل شده که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: همانا خدا از نور علی بن ابی طالب فرشتگانی آفرید که خداوند را تسبیح گویند و تقدیس نمایند و ثواب آن را برای دوستان علی و دوستان فرزندانش ثبت و ضبط کنند.

1. مقتل الحسین علیه السلام خوارزمی، 97: 1؛ فضائل امیر المؤمنین علیه السلام، ابن عقده، 32/ 28 خوارزمی مانند آن را از عمر بن خطاب نقل کرده است. (المناقب، 329/ 348).

عن ابن عباس: قال رسول الله صلی الله علیه و آله: مَنْ سبَّ عَلیاً فَقَدْ سَبَّنی، وَ مَنْ سَبَّنی فَقَدْ سَبَّ اللهَ، وَ مَنْ سَبَّ اللهَ أدْخَلَهُ اللهُ نارَ جَهَنَّمَ وَ لَهُ عَذابٌ مُقیمٌ.

از ابن عباس روایت است که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: کسی که به علی دشنام دهد، به من دشنام داده است و کسی که به من دشنام دهد، در حقیقت به خدا دشنام داده است و هر کس به خدا ناسزا گوید خداوند او را در آتش دوزخ می افکند و هماره دچار عذاب خواهد بود.

1. الفردوس، 542: 3/ 5689؛ فیض القدیر، 8736؛ مسند احمد بن حنبل، 323: 5؛ المستدرک علی الصحیحین، 130: 3؛ مجمع الزوائد، 130: 9؛ الجامع الصغیر، ح 8736؛ خوارزمی در کتاب المناقب (136/ 154) از سعید بن جیبر نقل کرده که گفت: ابن عباس مطلع شد جمعی به بدگویی علی علیه السلام مشغولند. به فرزند خود (علی بن عبدالله) گفت: «دستم را بگیر و مرا به مجمع آنها ببر.» فرزندش اطاعت کرد. وقتی به آنها رسید گفت: «کدام یک از شما داشت به خدا ناسزا می گفت؟» همه با تعجب گفتند: «سبحان الله! کسی که به خدا ناسزا بگوید مشرک است.» پس پرسید: «کدام فرد از شما داشت به رسول خدا صلی الله علیه وآله ناسزا می گفت؟» باز گفتند: «این چه حرفی است هر کس رسول ناسزا بگوید کفر ورزیده است.» پس از آن گفت: «کدام یک شما علی را دشنام می داد؟» گفتند: «این را گفتیم.» ابن عباس به آنان گفت: گواه باشید از رسول اکرم صلی الله علیه وآله شنیدم فرمود: «هر کس علی را ناسزاگوید به من دشنام داده وهرکس مرا دشنام دهد به خدا ناسزاگفته و هر کس به خدا ناسزا بگوید خدا وی را با صورت درآتش سرنگون خواهدفرمود.» این مطلب را محب الدین طبری در الریاض النضرة، 122: 3، و متقی هندی در کنز العمال 602: 11/ 32903 نقل نموده اند.

عن حذیفة: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: لَوْ عَلِمَ النّاسُ مَتی سُمِّی عَلِی أمیرَ المُؤْمِنینَ ما أنْکرُوا فَضْلَهُ، سُمِّی أمیرَ المؤمِنینَ وَ آدَمُ بَینَ الرُّوحِ وَ الْجَسَدِ. قالَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ: «وَ إذِ أخَذَ رَبُّک مِنْ بَنی آدَمَ مَنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِیتَهُمْ وَ أشْهَدَهُمْ عَلی أنْفُسِهِمْ ألَسْتُ بِرَبِّکمْ» قالَتِ المَلائِکةُ: «بَلی» فَقالَ تَبارَک وَ تَعالی: «أنَا رَبُّکمْ وَمُحَمَّدٌ نَبیکمْ وَعَلِی أمیرُکم».

از حذیفه روایت شده که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: اگر مردم می دانستند از چه وقت علی، امیرمؤمنان نامگذار شده است، فضل و برتری اش را انکار نمی کردند. پس افزود: «او امیر المؤمین نامیده شد در حالی که آدم در هنگامه دمیدن روح در جسدش بود.» خداوند فرمود: «و چون پروردگارت از پشت فرزندان آدم، پیمان گرفت و آنان را بر خودشان گواه کرد که: آیا من پروردگار شما نیستم؟» (اعراف/ 172) فرشتگان گفتند: بلی. پس خداوند متعال فرمود: «من پروردگار شما و محمد پیامبرتان و علی امیر شماست.»

1. الفردوس، 354: 3/ 5066.

عن جابر: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: حَقُّ عَلی بْنِ ابیطالِبٍ عَلی هذِهِ الامَّةِ کحَقِّ الوالِدِ عَلی وَلَدِهِ.

جابر از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت کرده که حضرت فرمود: حق علی بن ابی طالب بر مسلمانان چون حق پدر است بر فرزندش. [i]

1. [i] الفردوس، 2/ 132/ 2674؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 271: 2/ 797. نیز نک: مناقب ابن مغازلی، 47/ 70. عمّار بن یاسر و ابو ایوب انصاری گفته اند: رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: «حق علی بر مسلمانان همان حق پدر است بر فرزند.» جواهر المطالب، 91: 1؛ الریاض النضرة، 117: 2.

عن شراحیل بن مرة قال: سمعت رسول الله صلی الله علیه وآله: أبْشِرْ یا عَلی حَیاتُک مَعِی وَمَوْتِک مَعِی.

شراحیل فرزند مره گوید: از رسول خدا صلی الله علیه وآله شنیدم که فرمود: ای علی! بشارتت باد که زندگی و مرگ تو با من است. [i]

1. [i] مجمع الزوائد، ج 2، ص 112 به نقل از طبرانی.

عن زید بن أرقم و جماعة من الصحابة، قال رسول الله صلی الله علیه و آله: مَنْ کنتُ مَوْلاهُ فَعَلِی مَوْلاهُ، اللّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ و عادِ مَنْ عاداهُ.

زید بن أرقم وگروهی از صحابه روایت کرده اند که رسول اکرم صلی الله علیه وآله فرمود: هر کس را که من مولای او هستم علی نیز مولای اوست. خدایا یاران او را یاری و دشمنانش را دشمن بدار. [i]

1. [i] گروهی از ارباب صحاح اهل سنت و مسانید و جوامع روایی آنان به طرق بسیار و صحیح که متجاوز از حد تواتر است نقل کرده اند: پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله به هنگام مراجعت از «حجة الوداع» در مکانی به نام «غدیر خم» توقف کرده و خطبه ای ایراد کرد و مسلمانان را به چنگ زدن به دو گوهر گرانبها (یعنی کتاب خدا و خاندان پیامبر) توصیه فرمود و افزود که این دو هیچ گاه از یکدیگر جدا نمی شوند تا در کنار حوض کوثر بر رسول خدا صلی الله علیه وآله درآیند، آن گاه بازوی علی علیه السلام را گرفت و فرمود: «هر کس را که من مولای اویم علی نیز مولای اوست...» عقیده نگارنده این است که: احادیث «غدیر»، «ولایت»، «ثقلین»، «منزلت»، «ائمه اثناعشر»، «طیر»، «کساء»، «مباهله»، و احادیث دیگر از این قبیل تمامی از مشهورترین روایات با صحیح ترین اسناد، و طرق فراوان می باشند که جمعی از یاران رسول خدا صلی الله علیه وآله به نقل آنها پرداخته اند و احدی قادر نیست در بین روایات، احادیثی را که قابل سنجش با احادیث یاده شده از حیث اعتبار و تواتر و شهرت را بیابد مگر خیلی کم. و ضبط کلیه اسناد و الفاظ این روایات فوق العاده دشوار است به نحوی که برای آنها تک نگاری هایی در دست است و گاه برخی از آنها چند مجلد را تشکیل می دهد که در این دفتر فهرست و از باب تبرّک و تیمّن آنها را نقل می کنیم. و سپاس ویژه خداوندی است که ما را از متمسکین به ولایت امیر المؤمنین و ائمه از فرزندانش تا امام عصر حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف قرار داد.