یأتِی علَی الناسِ زَمانٌ لا یبالی الرجُلُ ما تَلِفَ مِن دینِهِ إذا سَلِمَت لَهُ دُنیاهُ
روزگاری بر مردم فرا می رسد که اگر دنیاشان تامین باشد هر چه آسیب به دینشان برسد باکی ندارند.
جستجوی «دنیا»
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
مجازات سه‌گناه زود فرا می‌رسد و به قیامت موکول نمیشود: 1.ایجاد ناراحتی برای پدرومادر 2.تجاوز به حقوق مردم 3.ناسپاسی در برابر نیکی های دیگران
ثَلاثَةٌ مِنَ الذُنوبِ تُعَجَّلُ عُقوبَتُهما وَ لاتُؤَخَّرُ إلی الآخِرة ِ؛ عُقوقُ الوالِدَینِ، وَ البَغی عَلی النَّاسِ، وَ کفرُ الإحسانِ
وَ قَالَ : اَللَّهُمَّ مَنْ آمَنَ بِكَ وَ شَهِدَ أَنِّي رَسُولُكَ فَحَبِّبْ إِلَيْهِ لِقَاءَكَ وَ سَهِّلْ عَلَيْهِ قَضَاءَكَ وَ أَقْلِلْ مَالَهُ.
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:پروردگارا هر کس به تو ایمان آورد و گواهی به رسالت من داد، او را به ملاقات خودت خوشنود کن، و قضا و قدرت را بر وی آسان گردان، و به او مال کمی بده.
إنّ الدّنیا حلوة خضرة فمن أخذ عفوها بورک له فیها.
دنیا سبز و شیرین است هر مسلمانی که قناعت کند خدای تعالی بر وی مبارک گرداند.
إنّ الدّنیا حلوة خضرة و إنّ اللَّه مستخلفکم فیها فناظر کیف تعلمون.
دنیا خرّم و شیرین است و خدای تعالی شما را از پس یک دیگر در آن می نشاند و داناست که شما چه خواهید کردن.
- یکی میرود دیگر آید بجای جهان را نمانند بی کدخدای
إنّ من شرّ النّاس عند اللَّه یوم القیامة عبد أذهب آخرته بدنیا غیره.
بدترین مردمان بنزدیک خدا روز قیامت بنده باشد که آخرت بر خود بزیان آورد برای دنیای دیگری.
إنّ اللَّه تعالی یعطی الدّنیا علی نیة الآخرة، و لا یعطی الآخرة علی نیة الدّنیا.
بدرستی که خدای تعالی بدهد دنیا بر نیت آخرت، و ندهد آخرت را بر نیت دنیا.
إنّ أحساب أهل الدّنیا هذا المال.
فخر کردن اهل دنیا به مالست و نه چنین است که فخر به زهد و پرهیزگاریست.
لا یزداد الأمر الّا شدّة، و لا الدّنیا الّا ادبارا، و لا النّاس الّا شحّا، و لا تقوم السّاعة الّا علی شرار النّاس.
این کار دنیا هر روز که بر آید بتر بود، و نیز پشت بر مکنید و قیامت نزدیک می شود، و مردم را بزیادت نمیشود الّا بخیلی، و قیامت برنخیزد الّا بر بدترین مردمان یعنی کافران و ظالمان.
ما ینتظر أحدکم من الدّنیا الّا غنی مطغیا، أو فقرا منسیا، أو مرضا مفسدا، أو هر ما مفندا، أو موتا مجهزا.
منتظر نبود یکی از شما از دنیا الّا توانگری را که اگر بدان برسد او را بی فرمان و عاصی کند، یا درویشی را که چون بسختی رسد او را قیامت از یاد باز برد، یا بیماری که او را بشکند، یا پیری که او را بی خبر کند یا مرگ که او را بجارده کند و بگورستان رساند،
- شاید مصحّف «بیخرد» باشد که معنی تحت اللّفظی «مفندا» است.
- محتمل است که مصحف «بیچاره» باشد که با «مجهزا» سازش دارد.
کونوا فی الدّنیا أضیافا و اتّخذوا المساجد بیوتا.
در دنیا چنان باشید که مهمانان و مسجد بخانه خود گیرید.
ولیکن بلاغ أحدکم من الدّنیا کزاد الرّاکب.
باید که هر یک از شما بسنده کند از مال و اسباب دنیا بدان قدر که بر شتری نهند و مسافری را تمام بود که شما همه رهگذرید.
- در برهان قاطع گفته: «بسند بر وزن سمند سزاوار و کافی و کفاف و کفایت را گویند و بمعنی تمام هم آمده است و بسنده بر وزن رونده نیز بمعنی بسند است که سزاوار و کافی و تمام باشد».