قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله

جستجوی «علم»

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

۲۲۲ حدیث · صفحه ۱۹ از ۱۹

عن ابن عباس: قال رسول الله صلی الله علیه وآله لعبد الرحمن بن عوف: یا عَبْدَالرَّحْمنِ، أنْتُمْ أصْحابی وَ عَلِی بْنُ أبی طالبٍ مِنّی وَ أنَا مِنْ عَلِی، فَهُوَ بابُ عِلْمی وَ وَصیی، وَ هُوَ وَ فاطِمَةُ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَینُ هُمْ خَیرُ الأرْضِ عُنْصُراً وَ شَرَفاً وَ کرَماً.

از ابن عباس، روایت شده که گفت: رسول خدا صلی الله علیه وآله به عبدالرحمن بن عوف فرمود: ای عبدالرحمن! شما ملازمان و همراهان من هستید و علی بن ابی طالب از من است و و من از او هستم. او باب علم من و وصی من است. او و فاطمه و حسن و حسین بهترین اهل زمین هستند در اصالت و شرافت و کرامت.

  1. ینابیع المودة، 333: 2/ 973؛ مقتل الحسین علیه السلام، خوارزمی، 60: 1.
پرتوی از فضائل امیر مؤمنان، علی علیه السلام، ص: 144

قال رسول الله صلی الله علیه وآله: مَن سَرَّهُ أنْ یحْیا حَیاتی وَ یمُوتَ مَماتی وَ یسْکنَ جَنَّةَ عَدْنٍ غَرَسَها رَبّی فَلْیوالِ عَلِیاً مِنْ بَعْدی وَلْیوالِ وَلِیهُ، وَلْیقْتَدِ بِالْأئِمَّةِ مِنْ بَعْدی، فَإنَّهُمْ عِتْرَتی، خُلِقُوا مِنْ طینتی، رزِقُوا فَهْماً وَ عِلْماً، وَ وَیلٌ لِلْمُکذِّبینَ بِفَضْلِهِمْ مِنْ أمَّتی، القاطِعینَ فیهِمْ صِلَتی، لا أنا لَهُمُ اللهُ شَفاعَتی.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که بدین دلشاد است که چون من زیست کند، و چون من بمیرد، و در بهشت عدن که پروردگار درختان آن را غرس کرده است جای گیرد، بایستی بعد از من از علی هواداری کند و هوادار هواداران او باشد، و از امامان پس از من پیروی کند؛ زیرا آنان عترت من هستند، از سرشت من آفریده شده اند و فهم و علم روزی آنان ساخته اند. پس بدا بر تکذیب کنندگان از امت من که پیوند مرا درباره آنان بگسلد، خداوند شفاعت مرا شامل حالشان نگرداند.

  1. حلیة الاولیاء، 86: 1؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام) 95: 2/ 596؛ کنزالعمال، 6/ 217؛ منتخب کنز العمال (چاپ شده در حاشیه المسند، 945) و غیر آن مثل فرائدالسمطین، کفایة الطالب؛ مسند احمد، مناقب علی علیه السلام و. ... نک: کتاب دیگر ما به نام امان الأمة من الضلال و الاختلاف و در کنز العمال نیز مانند آن از زیاد بن مطرف، 6/ 55 نقل شده است.
پرتوی از فضائل امیر مؤمنان، علی علیه السلام، ص: 134

قال رسول الله صلی الله علیه وآله: أخی وَ وَزیری، وَ خَیرُ مَنْ أتَرَک بَعْدی، یقْضی دینی، وَ ینْجِزُ وَعْدی عَلِی بْنُ أبی طالِب.

رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: برادر و وزیر، و بهترین شخصی که بعد از خود می گذارم و دین مرا تأدیه کرده و وعده هایم را عملی می سازد، علی بن ابی طالب است.

  1. المواقف فی علم الکلام نوشته ایجی، 409 و در ص 25 آن از نبی اکرم صلی الله علیه و آله آمده است. و از بریده همان طور که در منابع آتی نیز خواهد آمد نقل است که رسول اکرم صلی الله علیه وآله فرمود: «برای هر پیامبر، وصی و وارثی بود و علی وصی و وارث من است.» الفردوس، 336: 3/ 5009؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 5: 3/ 1021 و 1022؛ مناقب خوارزمی، 84/ 74؛ المناقب ابن مغازلی 200/ 238؛ فتح الباری، 8/ 150. و در کتاب مناقب سیدنا علی 29 به نقل از ربیعه آمده که رسول خدا صلی الله علیه وآله به علی فرمود: «تو برادر و همراه و وصی منی.» و از سلمان نقل است: عرض کردم: «ای رسول خدا! برای هر پیامبری وصی ای بود، وصی شما کیست؟» حضرت جواب مرا نداد. روز بعد که مرا دید فرمود: «یا سلمان!» با عجله خود را به حضرت رساندم و عرض کردم: «بلی.» حضرت فرمود: «می دانی وصی موسی که بود؟» گفتم: «آری، یوشع بن نون.» پرسید: «چرا او وصی موسی بود؟» عرض کردم: «چون در آن روزگار داناترین آنان بود.» فرمود: «وصی و محل راز من و بهتر فردی که پس از خود می گذارم که وعده های مرا وفا می کند و دین مرا می پردازد علی بن ابی طالب است.» المعجم الکبیر: 221/ 6063؛ مجمع الزوائد، 113: 9. و نیز رجوع شود به المناقب خوارزمی، 67/ 38؛ کنز العمال، 611: 13/ 32956؛ مناقب سیدنا علی، 39.
پرتوی از فضائل امیر مؤمنان، علی علیه السلام، ص: 116

عن جابر، قال: قالوا: یا رسول الله! مَنْ یحْمِلُ رایتَک یوْمَ القِیامَة؟ قالَ: مَنْ یحْسُنُ أنْ یحْمِلَها إلّا مَنْ حَمَلَها فِی الدُّنْیا؟: عَلِی بْنَ أبی طالِبٍ.

از جابر روایت است که گفت: اصحاب از رسول خدا صلی الله علیه وآله پرسیدند: آن کس که پرچم شما را در روز قیامت حمل خواهد کرد کیست؟ حضرت فرمود: چه فردی جز همان که آن را در دنیا در دست داشت، شایستگی حمل آن را خواهد داشت؟ (علی بن ابی طالب)

  1. المعجم الکبیر طبرانی، ج 2، ح 2036؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام) ج 1، ح 209؛ جواهر المطالب، 1، 182. از انس نقل است که رسول خدا صلی الله علیه وآله مکتوب برائت از مشرکان مکه را در اختیار ابوبکر گذاشت و او را به طرف مکه اعزام کرد. چندی بعد او را باز خواند و فرمود: «شایسته نیست این نامه را برساند مگر مردی از وابستگان نزدیک من.» آن گاه علی را فرا خواند و نامه یاد شده را به او سپرد تا به مکه ببرد. الدر المنثور، 209: 3؛ فتح القدیر 334: 2. و نزدیک به این مضمون در کنز العمال، 422: 2 و از ابن عباس نقل شد، که گفت: «علی حامل عَلَم رسول خدا صلی الله علیه وآله در جنگ بدر و کلیه نبردها بود.» جواهر المطالب، 189: 1. نیز نک: الطبقات ابن سعد، 14: 3. و از ابن عباس نقل است که گفت: دست علی در نبرد احد، آسیب دید و پرچم از دستش به زمین افتاد. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «بیرق را در دست چپ او بگذارید زیرا او در هر دو جهان پرچمدار من است.» الریاض النضره، 138: 2؛ جواهر المطالب، 190: 1.
پرتوی از فضائل امیر مؤمنان، علی علیه السلام، ص: 105

عن حذیفة: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: لَوْ عَلِمَ النّاسُ مَتی سُمِّی عَلِی أمیرَ المُؤْمِنینَ ما أنْکرُوا فَضْلَهُ، سُمِّی أمیرَ المؤمِنینَ وَ آدَمُ بَینَ الرُّوحِ وَ الْجَسَدِ. قالَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ: «وَ إذِ أخَذَ رَبُّک مِنْ بَنی آدَمَ مَنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِیتَهُمْ وَ أشْهَدَهُمْ عَلی أنْفُسِهِمْ ألَسْتُ بِرَبِّکمْ» قالَتِ المَلائِکةُ: «بَلی» فَقالَ تَبارَک وَ تَعالی: «أنَا رَبُّکمْ وَمُحَمَّدٌ نَبیکمْ وَعَلِی أمیرُکم».

از حذیفه روایت شده که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: اگر مردم می دانستند از چه وقت علی، امیرمؤمنان نامگذار شده است، فضل و برتری اش را انکار نمی کردند. پس افزود: «او امیر المؤمین نامیده شد در حالی که آدم در هنگامه دمیدن روح در جسدش بود.» خداوند فرمود: «و چون پروردگارت از پشت فرزندان آدم، پیمان گرفت و آنان را بر خودشان گواه کرد که: آیا من پروردگار شما نیستم؟» (اعراف/ 172) فرشتگان گفتند: بلی. پس خداوند متعال فرمود: «من پروردگار شما و محمد پیامبرتان و علی امیر شماست.»

  1. الفردوس، 354: 3/ 5066.
پرتوی از فضائل امیر مؤمنان، علی علیه السلام، ص: 72

عن أبی ذر: قال رسول الله صلی الله علیه و آله: عَلِی بابُ عِلْمی، وَمُبَینٌ لِامَّتی ما ارْسِلْتُ بِهِ مِنْ بَعْدی. حُبُّه ایمانٌ، وَ بُغْضُهُ نِفاقٌ، وَ النَّظَرُ الَیهِ رَأفةً وَ مَوَدَّتُهُ عِبادَةٌ.

از ابوذر روایت است که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: علی دروازه دانش من است، و پس از من، تبیین کننده رسالتم (دین خدا) برای امتم خواهد بود؛ دوستی اش ایمان و دشمنی اش نفاق و دورویی است، و نگریستن به رخسارش از روی رأفت و مودت، عبادت است.

  1. الفردوس، 65: 3/ 418؛ زهر الفردوس، 317 316: 2، به صورت مسند؛ کنز العمال، 212: 12 و 156: 6؛ القول الجلی ح 38 و غیر آنها. و مانند آن چیزی است که روایت کرده اند در المستدرک، 36؛ کنوز الحقائق، ص 188؛ حلیة الاولیاء، 63: 1.
پرتوی از فضائل امیر مؤمنان، علی علیه السلام، ص: 69
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه