نُعِيَتْ إِلَى اَلنَّبِيِّ ص نَفْسُهُ وَ هُوَ صَحِيحٌ لَيْسَ بِهِ وَجَعٌ قَالَ نَزَلَ بِهِ اَلرُّوحُ اَلْأَمِينُ قَالَ فَنَادَى ص اَلصَّلاَةَ جَامِعَةً وَ أَمَرَ اَلْمُهَاجِرِينَ وَ اَلْأَنْصَارَ بِالسِّلاَحِ وَ اِجْتَمَعَ اَلنَّاسُ فَصَعِدَ اَلنَّبِيُّ ص اَلْمِنْبَرَ فَنَعَى إِلَيْهِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ قَالَ أُذَكِّرُ اَللَّهَ اَلْوَالِيَ مِنْ بَعْدِي عَلَى أُمَّتِي أَلاَّ يَرْحَمُ عَلَى جَمَاعَةِ اَلْمُسْلِمِينَ فَأَجَلَّ كَبِيرَهُمْ وَ رَحِمَ ضَعِيفَهُمْ وَ وَقَّرَ عَالِمَهُمْ وَ لَمْ يُضِرَّ بِهِمْ فَيُذِلَّهُمْ وَ لَمْ يُفْقِرْهُمْ فَيُكْفِرَهُمْ وَ لَمْ يُغْلِقْ بَابَهُ دُونَهُمْ…
سدیر صیرفی گوید: شنیدم امام صادق علیه السلام می فرمود: بپیغمبر صلی الله علیه و آله خبر وفاتش داده شد، در صورتی که تن درست بود و دردی نداشت-این خبر را جبرییل آورد-حضرت برای نماز همگانی جار زد و مهاجر و انصار را دستور داد تا سلاح برگیرند، مردم جمع شدند و پیغمبر صلی الله علیه و آله بر منبر برآمد و خبر وفات خود را بآنها داد و سپس فرمود: «خدا را بوالی بعد از خود بیاد می آورم، از اینکه مبادا بر جماعت مسلمین رحم نکند، باید بزرگشان را احترام کند و بضعیفشان رحم کند و عالمشان را بزرگ شمرد و بآنها زیان نرساند تا خوارشان کند و نیازمندشان نسازد تا از دینشان بدر برد و در خانه خود را بروی آنها نبندد(و از حال آنها بی خبر نماند)تا توانای آنها ناتوانشان را بخورد و در لشکر کشی آنها سختی روا ندارد همه را در…
إنّ اللَّه کرّه لکم العبث فی الصّلوة، و الرّفث فی الصّیام، و الضّحک عند المقابر.
خدا دشمن دارد از شما بازی کردن در نماز، و مجامعت کردن در روزه، و خندیدن در گورستان.
بشّر المشّائین فی ظلم اللّیل الی المساجد بالنّور التّامّ یوم- القیامة.
بشارت ده آن مسلمانی را که بتاریکی شب بمسجد رود بنماز که خدای تعالی روز قیامت ایشان را نوری [تامّ] بدهد.
أفشوا السّلام، و أطعموا الطّعام، و صلوا الأرحام، و صلّوا باللّیل و النّاس نیام تدخلوا الجنّة بسلام.
سلام فاش دارید بر مسلمانان، و طعام دهید خواهندگان را؛ و مسلمانان را مهمانی کنید، و بپیوندید با خویشان برحمتها و نیکوئی کنید، و بشب نماز کنید در آن وقت که مردمان خفته باشند تا ببهشت رسید بسلامت.
من مشی منکم فی ظلم اللّیل الی المساجد مشی بالنّور التّامّ یوم القیامة یسعی بین یدیه.
هر که از شما در تاریکی شب برخیزد و از بهر نماز بمسجد شود خدای تعالی وی را نوری دهد روز قیامت که در پیش او میتابد.
بین العبد و بین الکفر ترک الصّلوة.
میان بنده مؤمن و میان بنده کافر بنماز بدید آید
- معنی تحت اللفظی روایت این است که: نیست میان بنده و میان کفر مگر ترک نماز؛ یعنی حکم بنده که کافر نیست بسبب ترک نماز حکم کافر میباشد و علمای اعلام برای این روایت و نظایر آن توجیهاتی مفصل کردهاند که باید طالب آنها بکتب مفصله رجوع کند.
الامام ضامن و المؤذّن مؤتمن.
پیشنماز پایندان است و بانگ نماز کن امین بود یعنی وقت نگاهدارد.
- در اصل نسخه: «یابنده» و قیاسا تصحیح شد و «پابندان» بمعنی زعیم و ضامن است.
أوّل ما تفقدون من دینکم الأمانة، و آخر ما تفقدون من دینکم الصّلوة.
اوّل چیزی که گم کنید شما از دین امانت بود و آخرین چیزی که گم کنید نماز بود؛
أوّل ما یحاسب به العبد الصّلوة.
اوّل چیزی که بر آن حساب کنند نماز بود؛
علم الایمان الصّلوة.
نشان ایمان نماز است؛
الصّلوة نور المؤمن.
نماز نور مؤمن است؛
الدّعاء بین الاذان و الاقامة لا یردّ.
دعا میان بانگ نماز و قامت ردّ نشود،
