حدیث قدسی

احادیث درباره کار دنیا از حدیث قدسی

حدیث قدسی

مَنْ صَلَّى لَيْلَةَ اَلْفِطْرِ عَشْرَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ اَلْكِتَابِ وَ قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ وَ سُجُودِهِ ; سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ; ثُمَّ يَتَشَهَّدُ وَ يُسَلِّمُ بَيْنَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ فَإِذَا فَرَغَ مِنْهَا قَالَ أَلْفَ مَرَّةٍ ;أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ; ثُمَّ يَسْجُدُ وَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ ;يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا ذَا اَلْجَلاَلِ وَ اَلْإِكْرَامِ يَا رَحْمَانَ اَلدُّنْيَا وَ رَحِيمَ اَلْآخِرَةِ يَا أَكْرَمَ…

پیامبر صلی الله علیه و آله از جبراییل و او از اسرافیل روایت نموده که پروردگار پاک و منزه فرمود: هر که در شب عید فطر ده رکعت نماز گزارد و در هر رکعتی سوره حمد را یک بار و توحید را ده بار تلاوت کند و در رکوع و سجودش«سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر»را ده بار گوید و پس آنگاه و در پایان هر دو رکعت تشهد خواند و سلام دهد و آن هنگام که نماز را به پایان برد هزار بار«استغفر الله و اتوب الیه»گوید و سپس سر به سجده نهد و در سجده گوید: «یا حی یا قیوم یا ذا الجلال و الاکرام یا رحمان الدنیا و الآخره و رحیمهما یا اکرم الاکرمین یا ارحم الراحمین یا اله الاولین و الآخرین اغفر لی ذنوبی و تقبل صومی و صلاتی و قیامی»و پیامبر خدا-صلی الله علیه و آله-فرمود: سوگند به آن کس که مرا به حق، به پیامبری…

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 75

إِنَّ اَلدُّنْيَا دَارُ عُقُوبَةٍ عَاقَبْتُ فِيهَا آدَمَ عِنْدَ خَطِيئَتِهِ وَ جَعَلْتُهَا مَلْعُونَةً مَلْعُونٌ مَا فِيهَا إِلاَّ مَا كَانَ فِيهَا لِي يَا مُوسَى إِنَّ عِبَادِيَ اَلصَّالِحِينَ زَهِدُوا فِيهَا بِقَدْرِ عِلْمِهِمْ بِي وَ سَائِرَهُمْ مِنْ خَلْقِي رَغِبُوا فِيهَا بِقَدْرِ جَهْلِهِمْ بِي وَ مَا مِنْ خَلْقِي أَحَدٌ عَظَّمَهَا فَقَرَّتْ عَيْنُهُ وَ مَا يُحَقِّرُهَا أَحَدٌ إِلاَّ اِنْتَفَعَ بِهَا.

همانا خدای گرامی و بزرگ در نجوی های خویش با موسی علیه السلام فرمود: ای موسی به راستی، دنیا سرای کیفر است؛ آدم را بر خطایش کیفر دادم. دنیا و هر آنچه را که در آن است لعنت شده قرار دادم جز آنچه که برای من است. ای موسی به راستی، بندگان درستکارم به اندازه آگاهی خود نسبت به من، از دنیا دست کشیدند و سایر بندگان به اندازه نادانی خویش نسبت به من، مشتاق و آرزومند دنیا شدند. هیچ یک از بندگانم با بزرگ داشتن دنیا خرسند نشده است و هیچ کس دنیا را ناچیز نشمرده جز آنکه از آن بهره برده است.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 220
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه