احادیث درباره گناهکاری

اَلْفُجُورُ دَارُ حِصْنٍ ذَلِيلٍ لاَ يَمْنَعُ أَهْلَهُ وَ لاَ يُحْرِزُ مَنْ لَجَأَ إِلَيْه

گناهکار پناهگاه خواری است که اهل خویش را باز نمی دارد و هر که به او پناه آورد، نگاه نمی دارد.

لَيْسَ مَعَ اَلْفُجُورِ غِنَاء

با گناهکاری توانگری نیست.

لَيْسَ لِكَذُوبٍ أَمَانَةٌ وَ لاَ لِفَجُورٍ صِيَانَة

برای هیچ دروغگویی، امانتی نیست و برای هیچ گناهکاری، نگاه دارنده ای نیست.

اَلْفَاسِقُ لاَ غِيبَةَ لَه

گناهکار آشکارا، غیبت ندارد.

اَلْمُعْلِنُ بِالْمَعْصِيَةِ مُجَاهِر

کسی که آشکارا گناه کند، مجاهر است.

إِيَّاكَ وَ اَلْمُجَاهَرَةَ بِالْفُجُورِ فَإِنَّهَا مِنْ أَشَدِّ اَلْمَآثِم

از گناهکاری آشکارا بپرهیز، همانا این کار از سخت ترین گناهان است.

اَلْفَاجِرُ مُجَاهِر

گناهکار، آشکار کننده است.

اَلْإِصْرَارُ شِيمَةُ اَلْفُجَّار

پافشاری بر گناه خصلت گناهکاران است.

اَلْفُجُورُ مِنْ شِيَمِ اَلْكُفَّار

گناهکاری از خصلتهای کافران است.

إِنَّ اَلْفُجَّارَ كُلُّ ظَلُومٍ خَتُور

همانا گناهکاران، بسیار ستم کننده و بسیار بی وفایند.