کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
عَنِ اِبْنِ حَكِيمٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاَ بَأْسَ بِابْتِدَاءِ اَلرَّجُلِ بِاسْمِ صَاحِبِهِ فِي اَلصَّحِيفَةِ قَبْلَ اِسْمِهِ.
حضرت صادق علیه السّلام فرمود:مانعی ندارد که شخصی در نامه اش اسم رفیقش را قبل از نام خود بنویسد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِذَا كَتَبَ أَحَدُكُمْ فِي حَاجَةٍ فَلْيَقْرَأْ آيَةَ اَلْكُرْسِيِّ وَ آخِرَ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَإِنَّهُ أَنْجَحُ لِلْحَاجَةِ.
امام صادق علیه السّلام از قول پدران بزرگوارش از امیر المؤمنین علیه السّلام نقل کرده که فرمود:هر گاه یکی از شمایان برای حاجتی نامه ای نوشت، باید آیة الکرسی و آخر سورۀ بنی اسرائیل را بخواند، زیرا حاجتش زودتر بر آورده شود.
عَنْ مُرَازِمٍ قَالَ : أَمَرَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ بِكِتَابٍ فِي حَاجَةٍ لَهُ فَكُتِبَ ثُمَّ عُرِضَ عَلَيْهِ وَ لَمْ يَكُنْ فِيهِ اِسْتِثْنَاءٌ فَقَالَ كَيْفَ رَجَوْتُمْ أَنْ يَتِمَّ هَذَا وَ لَيْسَ فِيهِ اِسْتِثْنَاءٌ اُنْظُرُوا إِلَى كُلِّ مَوْضِعٍ يَكُونُ فِيهِ اِسْتِثْنَاءٌ فَاسْتَثْنُوا فِيهِ .
مرازم گوید:امام صادق علیه السّلام در مورد کاری امر فرمود تا نامه ای نوشته شود، آن نامه نوشته شد و به حضرت عرضه داشت، و در آن نامه ان شاء اللّٰه ننوشته بودند، حضرت فرمود: چگونه امید دارید که این کار به پایان برسد، با اینکه ان شاء اللّٰه در آن نیست؟بنگرید هر جا نیاز به ان شاء اللّٰه دارد بنویسید.
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ : كَتَبَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ كِتَابا فَأَرَادَ عَقِيبٌ أَنْ يُتَرِّبَهُ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاَ تُتَرِّبْهُ فَلَعَنَ اَللَّهُ أَوَّلَ مَنْ تَرَّبَ فَقُلْتُ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ أَوَّلِ مَنْ تَرَّبَ فَقَالَ فُلاَنٌ اَلْأُمَوِيُّ عَلَيْهِ لَعْنَةُ اَللَّهِ .
محمد بن سنان گوید:امام صادق علیه السّلام نامه ای نوشت، نامه رسان خواست که آن را مهر و موم کند، امام صادق علیه السّلام فرمود:آن را مهر و موم نکن، خدا لعنت کند اوّلین کسی را که مهر و موم کرد، گفتم:ای پسر رسول خدا به من بفرمایید اوّلین کس چه کسی بود؟ فرمود:فلان شخص اموی بود که لعنت خدا بر او باد.
عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : رَدُّ جَوَابِ اَلْكِتَابِ وَاجِبٌ كَوُجُوبِ رَدِّ اَلسَّلاَمِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:جواب نامه دادن همانند جواب سلام واجب است.
سُئِلَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنِ اَلاِسْمِ مِنْ أَسْمَاءِ اَللَّهِ يَمْحُوهُ اَلرَّجُلُ فَقَالَ يَمْحُوهُ بِأَطْهَرِ مَا يَجِدُ .
از حضرت صادق علیه السّلام سؤال شد از یکی از نامهای خداوند که انسان بخواهد آن را پاک کند، حضرت فرمود:آن را با پاکترین چیزی که به آن دسترسی دارد پاک کند.
فِي إِسْنَادِ اَلْحَدِيثِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اُذْكُرُوا اَلْحَدِيثَ بِإِسْنَادِهِ فَإِنْ كَانَ حَقّا كُنْتُمْ شُرَكَاؤُهُ فِي اَلْآخِرَةِ وَ إِنْ كَانَ بَاطِلا فَإِنَّ اَلْوِزْرَ عَلَى صَاحِبِهِ.
امام صادق علیه السّلام از حضرت علی علیه السّلام نقل کرده که فرمود:حدیث را با اسنادش بیان کنید، اگر آن نسبت حق باشد در آخرت شریک آن خواهید بود، و اگر باطل باشد گناه آن بر گردن نسبت دهنده خواهد بود.
عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَطِيَّةَ أَنَّهُ رَأَى كُتُبا لِأَبِي اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مُتَرَّبَة .
علی بن عطیه نامه هایی از حضرت موسی بن جعفر علیه السّلام دید که مهر گلی روی آن زده شده بود.
عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ اَلسَّرِيِّ قَالَ : لاَ تَكْتُبْ بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ : لِفُلاَنٍ وَ لاَ بَأْسَ أَنْ تَكْتُبَ لِفُلاَنٍ عَلَى ظَهْرِ اَلْكِتَابِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:ننویس بسم اللّٰه الرحمن الرحیم. برای فلانی، و اشکالی ندارد که پشت نامه بنویسی برای فلانی.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اُمْحُوا كِتَابَ اَللَّهِ وَ ذِكْرَهُ بِأَطْهَرِ مَا تَجِدُونَ وَ نَهَى رَسُولُ اَللَّهِ أَنْ يُحْرَقَ كِتَابُ اَللَّهِ وَ نَهَى أَنْ يُمْحَى بِالْأَقْلاَمِ .
حضرت صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کردند که فرمود:کلمات قرآن و نام خدا را با پاکترین چیزی که به دستتان برسد پاک کنید، و از سوزاندن و محو قرآن با قلم نهی فرمود.
