قال رسول الله صلى الله عليه و آله

احادیث درباره نکوهش دنیا

کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.

۷۵ حدیث · صفحه ۶ از ۷

اَلدُّنْيَا غَنِيمَةُ اَلْحَمْقَى

دنیا، بهرۀ بدون رنج بی خردان است .

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 182

اَلدُّنْيَا سَمٌّ آكِلُهُ مَنْ لاَ يَعْرِفُه

دنیا زهر کشنده است، کسی که نمی شناسد او را می خورد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 183

اَلدُّنْيَا أَصْغَرُ وَ أَحْقَرُ وَ أَنْزَرُ مِنْ أَنْ تُطَاعَ فِيهَا اَلْأَحْقَاد

دنیا، کوچکتر و پست تر و خوارتر از آن است که کینه ها در آن فرمان برده شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 183

اَلدُّنْيَا جَنَّةُ اَلْكَافِرِ وَ اَلْمَوْتُ مُشْخِصُهُ وَ اَلنَّارُ مَثْوَاه

دنیا بهشت کافر و مرگ، برکنندۀ او و آتش، قرارگاه اوست.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 183

أَلاَ حُرٌّ يَدَعُ هَذِهِ اَللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا

آیا آزاد مردی نیست این که این غذای مانده در دهن دنیا را به اهلش واگذارد؟

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 183

أَلاَ وَ مَا يَصْنَعُ بِالدُّنْيَا مَنْ خُلِقَ لِلْآخِرَةِ وَ مَا يَصْنَعُ بِالْمَالِ مَنْ عَمَّا قَلِيلٍ يُسْلَبُهُ وَ يَبْقَى عَلَيْهِ حِسَابُهُ وَ تَبِعَتُه

آگاه باشید، چه می کند با دنیا کسی که برای آخرت آفریده شده.و با مال چه می کند کسی که پس از اندکی از او ربوده می شود و جوابگویی و وزر آن بر او باقی می ماند؟

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 183

إِنَّ مِنْ هَوَانِ اَلدُّنْيَا عَلَى اَللَّهِ أَنْ لاَ يُعْصَى إِلاَّ فِيهَا وَ لاَ يُنَالُ مَا عِنْدَهُ إِلاَّ بِتَرْكِهَا

همانا از پستی دنیا در پیشگاه خداوند است این که جز در آن نافرمانی خداوند نمی شود و بنده به آنچه در پیش خداوند است نمی رسد مگر آنگاه که دنیا را رها کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 183

إِنَّ اَلدَّهْرَ لَخَصْمٌ غَيْرُ مَخْصُومٍ وَ مُحْتَكِمٌ غَيْرُ ظَلُومٍ وَ مُحَارِبٌ غَيْرُ مَحْرُوب

همانا روزگار دشمنی است که با او دشمنی نمی شود و حکم کننده ای است که ستم ننماید و جنگ کننده ای است که کسی با او جنگ نکند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 183

إِنَّمَا حَظُّ أَحَدِكُمْ مِنَ اَلْأَرْضِ ذَاتِ اَلطُّولِ وَ اَلْعَرْضِ قَيْدُ قَدِّهِ مُتَعَفِّرا عَلَى خَدِّه

نیست بهرۀ احدی از شما از دنیا با آن عرض و طول، مگر به اندازه قد شما، در حالی که به گونۀ خود به خاک غلطیده باشد یعنی به اندازۀ قبر .

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 183

إِذَا اِبْيَضَّ أَسْوَدُكَ مَاتَ أَطْيَبُك

هر گاه موی سیاه تو سفید گردد، لذّتهای زندگی تو می میرند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 183

إِذَا صَعَدَتْ رُوحُ اَلْمُؤْمِنِ إِلَى اَلسَّمَاءِ تَعَجَّبَتِ اَلْمَلاَئِكَةُ وَ قَالَتْ عَجَبا كَيْفَ نَجَا مِنْ دَارٍ فَسَدَ فِيهَا خِيَارُنَا

هنگامی که روح مؤمن به آسمان بالا می رود، ملائکه در شگفت می شوند و می گویند:شگفتا، چگونه از خانه ای که در آن نیکان ما فاسد شدند نجات یافته است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 183

بِئْسَتِ اَلدَّارُ اَلدُّنْيَا

دنیا، بد خانه ای است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 183
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه