احادیث درباره نکوهش دنیا

لَتَعْطِفَنَّ عَلَيْنَا اَلدُّنْيَا بَعْدَ شِمَاسِهَا عَطْفَ اَلضَّرُوسِ عَلَى وَلَدِهَا

هر آینه دنیا بر ما مهربان خواهد شد بعد از چموشی آن چون شتر بدخویی که دوشنده خود را دندان می گیرد ولی با بچّۀ خود مهربان است.

لَمْ يَصِفِ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ اَلدُّنْيَا لِأَوْلِيَائِهِ وَ لَمْ يَضِنَّ بِهَا عَلَى أَعْدَائِه

خداوند دنیا را برای دوستان خود صاف نگردانیده و به آن بر دشمنان خود بخیلی نکرده است.

لَوْ عَقَلَ أَهْلُ اَلدُّنْيَا لَخَرِبَتِ اَلدُّنْيَا

اگر مردم دنیا خردمند بودند، هر آینه دنیا ویران می گردید.

لو كانت الدّنيا عند اللّه محمودا لاختصّ بها أوليائه،لكنّه صرف قلوبهم عنها و محا عنهم منها المطامع

اگر دنیا نزد خداوند پسندیده بود هر آینه آن را ویژۀ دوستان خود می گردانید ولی دلهای آنها را از دنیا برگردانیده و طمع آنها را از دنیا سترده است.

مَنْ كَانَتْ هِمَّتُهُ مَا يَدْخُلُ بَطْنَهُ كَانَتْ قِيمَتُهُ مَا يَخْرُجُ مِنْه

کسی که همّت او شکمبارگی است ارزش او به اندازۀ چیزی است که از شکم خارج می شود.

مِنْ هَوَانِ اَلدُّنْيَا عَلَى اَللَّهِ أَنْ لاَ يُعْصَى إِلاَّ فِيهَا

از پستی دنیا در پیشگاه خداوند همین بس که جز در آن، نافرمانی او نمی شود.

مِنْ ذَمَامَةِ اَلدُّنْيَا عِنْدَ اَللَّهِ أَنْ لاَ يُنَالَ مَا عِنْدَهُ إِلاَّ بِتَرْكِهَا

از بدی دنیا در پیشگاه خداوند است این که کسی به آنچه در پیش اوست نمی رسد مگر به رستن از دنیا.

مَا أَبْعَدَ اَلْخَيْرَ مِمَّنْ هِمَّتُهُ بَطْنُهُ وَ فَرْجُه

چه دور است از خوبی، کسی که همّت او شکم و فرج اوست.

متاع الدّنيا حطام موبىء فتجنّبوا مرعاة قلعتها مراعاة قلعتهما أحظى من طمأنينتها و بلغتها أزكى من ثروتها ترونها

مال دنیا، شکسته و ریزه ای وبادار است، پس کناره گیرید از چراگاهی که کنده شدن از آن، سودمندتر از آرام گرفتن در آن است و به اندازۀ کفایت آن، پاکیزه تر از مال بسیار است.

لاَ تَرْفَعْ مَنْ رَفَعَتْهُ اَلدُّنْيَا

بلند مگردان کسی را که دنیا او را بلند مرتبه گردانیده است.

لاَ تُنَافِسْ فِي مَوَاهِبِ اَلدُّنْيَا فَإِنَّ مَوَاهِبَهَا حَقِيرَة

بخششهای دنیا را، دلیل افزونی مرتبۀ خود مگردان زیرا مواهب دنیا کوچک است.

لاَ يَرْعَوِي اَلْبَاقُونَ اِجْتِرَاما

باز ماندگان، گناهی را ترک نمی کنند.