قال رسول الله صلى الله عليه و آله

احادیث درباره صبر

کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.

۳۷ حدیث · صفحه ۳ از ۴

عَنِ اَلْحَلَبِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ : أَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى دَاوُدَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ أَنَّ قَرِينَكَ فِي اَلْجَنَّةِ خَلاَدَةُ بِنْتُ أَوْسٍ فَأْتِهَا وَ أَخْبِرْهَا وَ بَشِّرْهَا بِالْجَنَّةِ وَ أَعْلِمْهَا أَنَّهَا قَرِينُكَ فِي اَلْآخِرَةِ فَانْطَلَقَ دَاوُدُ إِلَيْهَا فَقَرَعَ اَلْبَابَ عَلَيْهَا فَخَرَجَتْ إِلَيْهِ فَقَالَ أَنْتِ خَلاَدَةُ بِنْتُ أَوْسٍ قَالَتْ يَا نَبِيَّ اَللَّهِ لَسْتُ بِصَاحِبَتِكَ اَلَّتِي تَطْلُبُ قَالَ لَهَا دَاوُدُ أَ لَسْتِ خَلاَدَةَ بِنْتَ أَوْسٍ مِنْ سِبْطِ كَذَا وَ كَذَا قَالَتْ بَلَى قَالَ فَأَنْتِ هِيَ إِذ ا…

امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند عزّ و جل به حضرت داود صلوات اللّٰه علیه وحی کرد که:رفیق و همراه تو در بهشت خلاده دختر اوس است، به نزد او برو و به او خبر و بشارت را بده، و به او اعلام کن که همسر تو در آخرت است، حضرت داود به طرف منزل او رفت و درب منزل را کوبید و خلاده بیرون آمد.حضرت گفت:تو خلاده دختر اوس هستی؟ گفت:ای پیغمبر خدا؛ من آن رفیق تو که به دنبالش می گردی نیستم، حضرت داود به او گفت:آیا تو خلاده دختر اوس از نواده گان فلان و فلان نیستی؟گفت:چرا هستم، فرمود: پس تو خود او هستی، گفت:ای پیغمبر خدا شاید مشابهت اسمی با اسم دیگر شده، حضرت داود علیه السّلام فرمود:من دروغ نمی گویم، به من هم دروغ گفته نشده و تو حقیقتا همان هستی، گفت:ای پیغمبر خدا من تو را تکذیب نمی کنم ولی قسم به خدا نمی بینم…

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 31

مِنْ كِتَابِ رَوْضَةِ اَلْوَاعِظِينَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اِصْبِرْ عَلَى أَعْدَاءِ اَلنِّعَمِ فَإِنَّكَ لَنْ تُكَافِيَ مَنْ عَصَى اَللَّهَ فِيكَ بِأَفْضَلَ مِنْ أَنْ تُطِيعَ اَللَّهَ فِيهِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:بر دشمنان نعمتهایی که خدا به تو داده صبر کن منظور حسّاد هستند ، زیرا تو نمی توانی مجازات کنی کسی را که نافرمانی خدا را در مورد تو کرده یعنی حسادت ورزیده برتر از اینکه خدا را در آن فرمان بردی یعنی صبر در مقابل اذیّت آن حاسد کنی .

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 33

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أُمِرَ اَلنَّاسُ بِخَصْلَتَيْنِ فَضَيَّعُوهُمَا فَصَارُوا مِنْهُمَا عَلَى غَيْرِ شَيْءٍ اَلصَّبْرِ وَ اَلْكِتْمَانِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:مردم به دو خصلت امر شدند، و هر دو را ضایع کردند و به وسیلۀ ضایع کردن این دو؛ دستشان از همه چیز کوتاه شد، آن دو خصلت:صبر و راز نگهداری بود.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 33

عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَا حَفْصُ إِنَّ مَنْ صَبَرَ صَبَرَ قَلِيلا وَ إِنَّ مَنْ جَزِعَ جَزِعَ قَلِيلا .

امام صادق علیه السّلام به حفص بن غیاث فرمود:ای حفص هر کس صبر کند اندکی صبر کرده، و هر کس بیتابی کند اندکی بیتابی نموده است یعنی هم صبر کردن و هم جزع نمودن گذرا است و مدتش کوتاه است .

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 33

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِذَا أُدْخِلَ اَلْمُؤْمِنُ قَبْرَهُ كَانَتِ اَلصَّلاَةُ عَنْ يَمِينِهِ وَ اَلزَّكَاةُ عَنْ شِمَالِهِ وَ اَلْبِرُّ مُطِلاّ عَلَيْهِ وَ يُنَحَّى اَلصَّبْرُ نَاحِيَة فَإِذَا دَخَلَ عَلَيْهِ اَلْمَلَكَانِ اَللَّذَانِ يَلِيَانِ مُسَاءَلَتَهُ قَالَ اَلصَّبْرُ لِلصَّلاَةِ وَ اَلزَّكَاةِ وَ اَلْبِرِّ دُونَكُمْ صَاحِبَكُمْ فَإِنْ عَجَزْتُمْ عَنْهُ فَأَنَا دُونَهُ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:هنگامی که مؤمن را داخل قبرش می گذارند، نماز از طرف راست او، و زکات از طرف چپ او، و نیکی و احسان بر سر او سایه می افکند، و صبر به گوشه ای کشیده شده، و زمانی که دو فرشته بر او در آیند که متصدی سؤال و جواب از او هستند صبر به نماز و زکات و احسان می گوید:رفیقتان را دریابید، اگر از او عاجز شدید من همراه او هستم.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 37

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا اِصْبِرُوا وَ صٰابِرُوا : قَالَ اِصْبِرُوا عَلَى اَلْمَصَائِبِ .

امام صادق علیه السّلام در مورد قول خداوند عزّ و جل: ای مؤمنان صبر کنید و همدیگر را سفارش به صبر نمائید فرمود:در مصائب هم صبری کنید یعنی با هم همدردی کنید .

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 37

عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْعَمَ عَلَى قَوْمٍ فَلَمْ يَشْكُرُوا فَصَارَتْ عَلَيْهِمْ وَبَالا وَ اِبْتَلَى قَوْما بِالْمَصَائِبِ فَصَبَرُوا فَصَارَتْ عَلَيْهِمْ نِعْمَة .

امام صادق علیه السّلام می فرماید:خداوند عزّ و جل بر قومی نعمت داد و آنها شکر نعمت نکردند، آن نعمت بر آنها تبدیل به وزر و وبال شد، و قومی را گرفتار مصائب نمود و شکیبائی پیشه کردند، و آن مصائب بر ایشان نعمت شد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 37

عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنِ اُبْتُلِيَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ بِبَلاَءٍ فَصَبَرَ عَلَيْهِ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ أَلْفِ شَهِيدٍ.

امام صادق علیه السّلام فرموده اند:هر مؤمنی که گرفتار مصیبتی گردید و در مقابل آن شکیبائی کرد اجر آن مانند اجر هزار شهید است.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 37

عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ فِي اَلْجَنَّةِ لَمَنْزِلَة لاَ يَبْلُغُهَا عَبْدٌ إِلاَّ بِبَلاَءٍ فِي جَسَدِهِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:در بهشت درجه ای است که هیچ بنده ای به آن درجه نرسد مگر بواسطۀ بلاهایی سختیهایی که برای بدنش پیدا می شود.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 37

عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ جُعِلْتُ فِدَاكَ بَلَغَنِي أَنَّهُ مَا ذَهَبَ اَللَّهُ بِكَرِيمَتَيْ عَبْدٍ فَجَعَلَ لَهُ عِوَضا دُونَ اَلْجَنَّةِ قَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ هَاهُنَا مَا هُوَ أَفْضَلُ وَ أَكْثَرُ مِنْ هَذَا فَقُلْتُ وَ أَيُّ شَيْءٍ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَقَالَ اَلنَّظَرُ إِلَى وَجْهِ اَللَّهِ .

ابو بصیر گوید:به امام صادق علیه السّلام عرض کردم:فدایت شوم، به من خبری رسیده که خداوند دو چشم بنده ای را از او نمی گیرد مگر اینکه عوضش را بهشت قرار می دهد. حضرت فرمود:آنجا بهشت چیزی هست که بهتر و بیشتر از این است؛ گفتم:چه چیزی بهتر از این است؟فرمود:دیدن روی خدا.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 37

عَنْ مِهْرَانَ قَالَ : كَتَبْتُ إِلَى أَبِي اَلْحَسَنِ أَشْكُو إِلَيْهِ اَلدَّيْنَ وَ تَغَيُّرَ اَلْحَالِ فَكَتَبَ لِي اِصْبِرْ تُؤْجَرْ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تَصْبِرْ لَمْ تُؤْجَرْ وَ لَمْ تَرُدَّ قَضَاءَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ .

مهران گوید:نامه ای به امام کاظم علیه السّلام نوشتم و به ایشان از قرض و دگرگونی حال شکایت کردم. ایشان در جوابم نوشتند:صبر کن تا اجر و ثواب ببری، زیرا اگر تو صبر نکنی ثواب و اجری نصیب تو نگردد، و قضا و قدر خدا را مانع نتوانی شد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 29

عَنِ اَلرِّضَا عَنْ أَبِيهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أَمَرَنِي أَبِي يَعْنِي أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ أَنْ آتِيَ اَلْمُفَضَّلَ بْنَ عُمَرَ فَأُعَزِّيَهُ بِإِسْمَاعِيلَ وَ قَالَ أَقْرِئِ اَلْمُفَضَّلَ اَلسَّلاَمَ وَ قُلْ لَهُ إِنَّا أُصِبْنَا بِإِسْمَاعِيلَ فَصَبَرْنَا فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرْنَا إِنَّا إِذَا أَرَدْنَا أَمْرا وَ أَرَادَ اَللَّهُ أَمْرا سَلَّمْنَاهُ لِأَمْرِ اَللَّهِ.

امام رضا علیه السّلام از قول پدر بزرگوارش فرمود:پدرم مرا امر فرمود یعنی امام صادق علیه السّلام که به نزد مفضّل بن عمر بروم و او را در مورد مرگ اسماعیل تعزیت گویم، و فرمود:به مفضّل سلام برسان و به او بگو که ما مصیبت اسماعیل را دیدیم و صبر کردیم، پس صبر کن همان طور که ما صبر کردیم، ما هر گاه امری را اراده کنیم و خداوند امر دیگری را اختیار کند ما امر خود را تسلیم امر او خواهیم کرد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 27
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه