احادیث درباره ستایش زیاد

إِيَّاكَ أَنْ تُثْنِيَ عَلَى أَحَدٍ بِمَا لَيْسَ فِيهِ فَإِنَّ فِعْلَهُ يَصْدُقُ عَنْ وَصْفِهِ وَ يُكَذِّبُك

بپرهیز از این که کسی را ستایش کنی به آنچه در او نیست، همانا کردار بر اوصافش گواهی دهد و در نتیجه تو را تکذیب کند.

طَلَبُ اَلثَّنَاءِ بِغَيْرِ اِسْتِحْقَاقٍ خُرْق

ستایش خواهی بدون شایستگی، نشانۀ کودنی است.

مَنْ شَكَّرَكَ مِنْ غَيْرِ صَنِيعَةٍ فَلاَ تَأْمَنْ ذَمَّهُ مِنْ غَيْرِ قَطِيعَة

هر که تو را بدون کار نیکی ستایش کند، پس از نکوهش او در امان نیستی بدون این که نیکی را از او بریده باشی.

مَنْ شُكِرَ عَلَى غَيْرِ إِحْسَانٍ مَعْرُوفٍ ذُمَّ عَلَى غَيْرِ إِسَاءَة

هر که بدون نیکی کردن ستایش کند، بدون بدی کردن نیز نکوهش نماید.

مَنْ مَدَحَكَ بِمَا لَيْسَ فِيكَ فَهُوَ خَلِيقٌ أَنْ يَذُمَّكَ بِمَا لَيْسَ فِيك

هر که تو را ستایش کند به آنچه در تو نیست.پس او دارای خصلتی است که تو را نکوهش کند به آنچه در تو نیست.

مَنْ أُثْنِيَ عَلَيْهِ بِمَا لَيْسَ فِيهِ سُخِرَ بِه

هر که ستایش شود به آنچه در او نیست، پس به مسخره گرفته شده است.

مَنْ مَدَحَكَ بِمَا لَيْسَ فِيكَ فَهُوَ ذَمٌّ لَكَ إِنْ عَقَلْت

هر که تو را ستایش کند به آنچه در تو نیست، پس آن نکوهش توست اگر بفهمی.

مَادِحُ اَلرَّجُلِ بِمَا لَيْسَ فِيهِ مُسْتَهْزِئٌ بِه

ستایش کنندۀ آدمی به آنچه در او نیست، مسخره کنندۀ اوست.

مادحك بما ليس فيك مستهزىء بك،فإن لم تسعفه بنوالك بالغ في ذمّك و هجائك.

ستایش کنندۀ تو به آنچه در تو نیست، مسخره کنندۀ توست.و اگر نیاز او را برنیاوری در نکوهش و بی آبرو کردن تو زیاده روی کند.