حدیث امام کاظم (ع) درباره کیفر دشمنی با امیرالمؤمنین

قال الإمام الکاظم عليه السلام:

إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي كُلِّ وَقْتٍ صَلاَةً يُصَلِّيهَا مُصَلِّيهَا أَرْسَلَ اَللَّهُ رَحْمَةً لِعِبَادِهِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُعْتَقِدِينَ وَ فِي بَعْضِ هَذَا اَلْخَلْقِ يَلْعَنُهُمْ قَالَ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ لِمَ قَالَ بِجُحُودِهِمْ حَقَّنَا وَ تَكْذِيبِهِمْ إِيَّانَا.

سعید بن ابی سعید بلخی گوید: امام کاظم علیه السلام فرمود: به راستی، خدای گرامی و بزرگ هنگام هر نماز که نمازگزار، نماز می گزارد بر بندگان مومن باورمند رحمت می فرستد و بر گروهی از این بندگان لعنت می فرستد. عرض کردم: فدایت شوم، چرا؟ فرمود: به سبب انکار نمودن حق ما و تکذیب ما.