قال الإمام الکاظم عليه السلام:
دَخَلْتُ عَلَى أَبِي اَلْحَسَنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ ع فَرَأَيْتُ فِي يَدِهِ خَاتَماً فَصُّهُ فَيْرُوزَجٌ نَقْشُهُ لِلَّهِ اَلْمُلْكُ فَأَدَمْتُ اَلنَّظَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا لَكَ تَنْظُرُ فِيهِ هَذَا حَجَرٌ أَهْدَاهُ جَبْرَئِيلُ لِرَسُولِ اَللَّهِ ص مِنَ اَلْجَنَّةِ فَوَهَبَهُ رَسُولُ اَللَّهِ ص لِعَلِيٍّ ع أَ تَدْرِي مَا اِسْمُهُ قَالَ قُلْتُ فَيْرُوزَجٌ قَالَ هَذَا اِسْمُهُ بِالْفَارِسِيَّةِ أَ تَعْرِفُ اِسْمَهُ بِالْعَرَبِيَّةِ قَالَ قُلْتُ لاَ قَالَ هُوَ اَلظَّفَرُ .
حسن بن علی بن مهران مهزیار گوید: به نزد امام کاظم علیه السلام رسیدم و در دست ایشان انگشتری دیدم که نگینش فیروزه بود و«الله الملک»بر آن نقش بسته بود. من بر آن انگشتر خیره شدم. امام علیه السلام فرمود: از چه رو بر این می نگری؟ این سنگی است که جبرییل علیه السلام آن را از بهشت برای پیامبر خدا صلی الله علیه و آله هدیه آورد و آن حضرت صلی الله علیه و آله انگشتر را به علی علیه السلام بخشید. آیا می دانی که نامش چیست؟ عرض کردم: فیروزه. فرمود: این نام فارسی آن است؛ نام عربی آن را می دانی؟ عرض کردم: نه. فرمود: نامش ظفر است.