قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
شَكَا رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ ص أَنَّهُ قُطِعَ عَلَيْهِ اَلطَّرِيقُ فَقَالَ لَهُ هَلاَّ تَخَتَّمْتَ بِالْعَقِيقِ فَإِنَّهُ يُحْرَزُ مِنْ كُلِّ سُوءٍ وَ فِي حَدِيثٍ آخَرَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع مَنْ تَخَتَّمَ بِالْعَقِيقِ لَمْ يَزَلْ يَنْظُرُ اَلْحُسْنَى مَا دَامَ فِي يَدِهِ وَ لَمْ يَزَلْ عَلَيْهِ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَاقِيَةٌ .
امام صادق علیه السلام از پدرش و او از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که امیر مومنان علیه السلام فرمود: مردی نزد پیامبر خدا صلی الله علیه و آله شکوه کرد که راهزنان راه را بر من بستند. آن حضرت صلی الله علیه و آله فرمود: چرا انگشتر عقیق به دست نداشتی که به راستی، انگشتر عقیق انسان را از هر ناگواری در امان می دارد؟ 7-. . . امام باقر علیه السلام فرمود: هر که انگشتر عقیق بر دست کند تا آنگاه که انگشتر در دست اوست همواره نیکی بیند و پیوسته نگهبانی از سوی خدای گرامی و بزرگ از او نگهبانی کند.