حدیث امام علی (ع) درباره کلمات قصار

قال الإمام عليّ عليه السلام:

أَرْبَعٌ لَوْ ضَرَبْتُمْ فِيهِنَّ أَكْبَادَ اَلْإِبِلِ لَكَانَ ذَلِكَ يَسِيراً لاَ يَرْجُوَنَّ أَحَدٌ إِلاَّ رَبَّهُ وَ لاَ يَخَافَنَّ إِلاَّ ذَنْبَهُ وَ لاَ يَسْتَحِيَنَّ أَنْ يَقُولَ لاَ أَعْلَمُ إِذَا هُوَ لَمْ يَعْلَمْ وَ لاَ يَسْتَكْبِرَنَّ أَنْ يَتَعَلَّمَ إِذَا لَمْ يَعْلَمْ.

چهار چیز است که برای به دست آوردن آنها اگر بر شتر سوار شوید و تند بتازید، باز کم است: هیچ یک از شما جز به پروردگار خود امید نبندد و از چیزی جز گناه خود نترسد و اگر چیزی که از او پرسند که نداند از گفتن«نمی دانم»شرم نکند و از آموختن چیزی که نمی داند خودخواهانه سرباز نزند.