حدیث امام علی (ع) درباره کلمات قصار

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ لِأَهْلِ اَلدِّينِ عَلاَمَاتٍ يُعْرَفُونَ بِهَا صِدْقَ اَلْحَدِيثِ وَ أَدَاءَ اَلْأَمَانَةِ وَ وَفَاءً بِالْعَهْدِ وَ صِلَةً لِلْأَرْحَامِ وَ رَحْمَةً لِلضُّعَفَاءِ وَ قِلَّةَ مُؤَاتَاةٍ لِلنِّسَاءِ وَ بَذْلَ اَلْمَعْرُوفِ وَ حُسْنَ اَلْخُلُقِ وَ سَعَةَ اَلْحِلْمِ وَ اِتِّبَاعَ اَلْعِلْمِ وَ مَا يُقَرِّبُ مِنَ اَللَّهِ زُلْفَى فَ طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ

برای افراد دیندار نشانه هایی است که به وسیله آنها شناخته شوند: راستگویی، گزاردن امانت، وفای به عهد، صله رحم، مهربانی به ناتوانان، کمتر مطیع زنان شدن، نیکی کردن، خوش اخلاق بودن، بردباری بسیار، پیروی از دانش و آنچه به خدا نزدیک می کند. خوشا به حال اینان و سرانجام نیکشان.