قال الإمام عليّ عليه السلام:
عَجِبْتُ لِأَقْوَامٍ يَحْتَمُونَ اَلطَّعَامَ مَخَافَةَ اَلْأَذَى كَيْفَ لاَ يَحْتَمُونَ اَلذُّنُوبَ مَخَافَةَ اَلنَّارِ وَ عَجِبْتُ مِمَّنْ يَشْتَرِي اَلْمَمَالِيكَ بِمَالِهِ كَيْفَ لاَ يَشْتَرِي اَلْأَحْرَارَ بِمَعْرُوفِهِ فَيَمْلِكَهُمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اَلْخَيْرَ وَ اَلشَّرَّ لاَ يُعْرَفَانِ إِلاَّ بِالنَّاسِ فَإِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْرِفَ اَلْخَيْرَ فَاعْمَلِ اَلْخَيْرَ تَعْرِفْ أَهْلَهُ وَ إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْرِفَ اَلشَّرَّ فَاعْمَلِ اَلشَّرَّ تَعْرِفْ أَهْلَهُ.
در شگفتم از مردمی که از خوراک به خاطر گزندش پرهیز می کنند چگونه از گناه به خاطر آتش دوزخ پرهیز نمی کنند؟ در شگفتم از مردمی که بندگان را به مال خود می خرند چگونه از خریدن آزادگان به وسیله احسان خویش به آنان، خودداری می کنند؟ آنگاه امیر المومنین علیه السلام فرمود: به راستی، حقیقت نیکی و بدی شناخته نمی شود مگر به مردم، اگر می خواهی نیکی را بشناسی نیکوکار باش تا نیکوکاران را بشناسی و اگر می خواهی بدی را بشناسی بدی پیشه نما تا بدکاران را بشناسی.