قال الإمام عليّ عليه السلام:
هَذَا مَا أَوْصَى بِهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَوْصَى اَلْمُؤْمِنِينَ بِشَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ أَرْسَلَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ اَلْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى اَلدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ اَلْمُشْرِكُونَ وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ سَلَّمَ ثُمَّ إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلّهِ رَبِّ اَلْعالَمِينَ. لا شَرِيكَ لَهُ وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا أَوَّلُ اَلْمُسْلِمِينَ ثُمَّ إِنِّي أُوصِيكَ يَا حَسَنُ وَ جَمِيعَ وُلْدِي وَ أَهْلَ بَيْتِي وَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ بِتَقْوَى اَللَّهِ رَبِّكُمْ وَ لا تَمُوتُنَّ إِلاّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ. وَ اِعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اَللّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ ص يَقُولُ صَلاَحُ ذَاتِ اَلْبَيْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ اَلصَّلاَةِ وَ اَلصَّوْمِ وَ إِنَّ اَلْمُبِيرَةَ وَ هِيَ اَلْحَالِقَةُ لِلدِّينِ فَسَادُ ذَاتِ اَلْبَيْنِ وَ لا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّهِ اُنْظُرُوا ذَوِي أَرْحَامِكُمْ فَصِلُوهُمْ يُهَوِّنِ اَللَّهُ عَلَيْكُمُ اَلْحِسَابَ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي اَلْأَيْتَامِ لاَ يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ فَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ ص يَقُولُ مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اَللَّهُ لَهُ بِذَلِكَ اَلْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لِآكِلِ مَالِ اَلْيَتِيمِ اَلنَّارَ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي اَلْقُرْآنِ فَلاَ يَسْبِقَنَّكُمْ إِلَى اَلْعِلْمِ بِهِ غَيْرُكُمْ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي جِيرَانِكُمْ فَإِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص أَوْصَى بِهِمْ مَا زَالَ يُوصِي بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي بَيْتِ رَبِّكُمْ فَلاَ يَخْلُو مِنْكُمْ مَا بَقِيتُمْ فَإِنَّهُ إِنْ تُرِكَ لَمْ تُنَاظَرُوا وَ أَدْنَى مَا يَرْجِعُ بِهِ مَنْ أَمَّهُ أَنْ يُغْفَرَ لَهُ مَا سَلَفَ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي اَلصَّلاَةِ فَإِنَّهَا خَيْرُ اَلْعَمَلِ إِنَّهَا عِمَادُ دِينِكُمْ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي اَلزَّكَاةِ فَإِنَّهَا تُطْفِئُ غَضَبَ رَبِّكُمْ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي صِيَامِ شَهْرِ رَمَضَانَ فَإِنَّ صِيَامَهُ جُنَّةٌ مِنَ اَلنَّارِ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي اَلْفُقَرَاءِ وَ اَلْمَسَاكِينِ فَشَارِكُوهُمْ فِي مَعَايِشِكُمْ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي اَلْجِهَادِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَلْسِنَتِكُمْ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ رَجُلاَنِ إِمَامُ هُدًى أَوْ مُطِيعٌ لَهُ مُقْتَدٍ بِهُدَاهُ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي ذُرِّيَّةِ نَبِيِّكُمْ لاَ تُظْلَمَنَّ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ وَ أَنْتُمْ تَقْدِرُونَ عَلَى اَلْمَنْعِ عَنْهُمْ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي أَصْحَابِ نَبِيِّكُمُ اَلَّذِينَ لَمْ يُحْدِثُوا حَدَثاً وَ لَمْ يُؤْوُوا مُحْدِثاً فَإِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص أَوْصَى بِهِمْ وَ لَعَنَ اَلْمُحْدِثَ مِنْهُمْ وَ مِنْ غَيْرِهِمْ وَ اَلْمُؤْوِيَ لِلْمُحْدِثِينَ اَللَّهَ اَللَّهَ فِي اَلنِّسَاءِ وَ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَإِنَّ آخِرَ مَا تَكَلَّمَ بِهِ نَبِيُّكُمْ أَنْ قَالَ أُوصِيكُمْ بِالضَّعِيفَيْنِ اَلنِّسَاءِ وَ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ اَلصَّلاَةَ اَلصَّلاَةَ اَلصَّلاَةَ لاَ تَخَافُوا فِي اَللَّهِ لَوْمَةَ لاَئِمٍ يَكْفِكُمْ مَنْ أَرَادَكُمْ وَ بَغَى عَلَيْكُمْ قُولُوا لِلنّاسِ حُسْناً كَمَا أَمَرَكُمُ اَللَّهُ وَ لاَ تَتْرُكُوا اَلْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْيَ عَنِ اَلْمُنْكَرِ فَيُوَلِّيَ اَللَّهُ أَمْرَكُمْ شِرَارَكُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلاَ يُسْتَجَابُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ عَلَيْكُمْ يَا بَنِيَّ بِالتَّوَاصُلِ وَ اَلتَّبَاذُلِ وَ اَلتَّبَادُرِ وَ إِيَّاكُمْ وَ اَلتَّقَاطُعَ وَ اَلتَّدَابُرَ وَ اَلتَّفَرُّقَ وَ تَعاوَنُوا عَلَى اَلْبِرِّ وَ اَلتَّقْوى وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى اَلْإِثْمِ وَ اَلْعُدْوانِ وَ اِتَّقُوا اَللّهَ إِنَّ اَللّهَ شَدِيدُ اَلْعِقابِ ِظَكُمُ اَللَّهُ مِنْ أَهْلِ بَيْتٍ وَ حَفِظَ نَبِيَّكُمْ فِيكُمْ أَسْتَوْدِعُكُمُ اَللَّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكُمُ اَلسَّلاَمَ وَ رَحْمَةُ اَللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ ثُمَّ لَمْ يَزَلْ يَقُولُ ;لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ; حَتَّى مَضَى .
وصیت امیر المومنین علی علیه السلام به پسرش امام حسن در هنگام وفاتش آنچه در گنجایش این کتاب بود از آن برگرفتیم -این است آنچه علی بن ابی طالب علیه السلام بدان وصیت کرده: مومنان را سفارش نموده است به گواهی دادن به اینکه خدایی جز خداوند نیست، تنهاست و شریکی ندارد و اینکه محمد بنده و فرستاده اوست، او را به رهبری و دین حق فرستاده تا بر تمامی ادیانش پیروزش نماید هر چند خوشایند مشرکان نباشد و خدا بر محمد درود و سلام فرستد. سپس: «نماز من و عبادتهای من و زندگانی من و مرگ من همه برای خدا، پروردگار جهانیان، است که او را انبازی نیست و مرا به این آیین فرمان داده اند و من نخستین مسلمانم» سوره انعام ، آیه 162 و 163 . -سپس ای حسن من، تو را و همه فرزندان و خانواده ام و هر یک از مومنان را که نامه ام به او رسد، به تقوای خدا-که پروردگارتان است-و اینکه از دنیا نروید جز اینکه مسلمان باشید، سفارش می کنم. «و همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید» سوره آل عمران ، آیه 103 زیرا من شنیدم پیامبر خدا صلی الله علیه و آله می فرمود: ایجاد صلح و سازش میان مردم بهتر است از همه نماز و روزه»و به راستی، ویرانگر و براندازنده دین، همانا اختلاف انداختن میان مردم است. و لا قوه الا بالله. به خویشاوندان خود توجه کنید و با آنها در ارتباط و تماس باشید تا خدا حساب را بر شما آسان کند. خدا را، خدا را، در باره یتیمان، مبادا آن ها نزد شما تباه شوند که من خود از پیامبر صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود: «هر که سرپرستی یتیمی را به عهده گیرد تا بی نیاز گردد خداوند به این کردار، بهشت را بر او واجب نماید، همان طور که برای خورنده مال یتیم آتش دوزخ را واجب نموده است». خدا را، خدا را، در باره قرآن؛ مبادا دیگران در فهم آن بر شما پیشی گیرند. خدا را، خدا را در باره همسایگان؛ همانا پیامبر صلی الله علیه و آله در خصوص آنان سفارش فرموده است و همواره در باره آنان سفارش می فرمود، به گونه ای که گمان بردیم که بر ایشان میراث معین خواهد کرد. خدا را، خدا را، در باره خانه پروردگارتان؛ مبادا تا هستید آن را خالی بگذارید، زیرا اگر زیارت خانه خدا ترک شود، شما را در عذاب مهلت ندهند. و کمترین بهره کسی که قصد زیارت خانه خدا را نماید، این است که گناهان گذشته او آمرزیده شود. خدا را، خدا را، در باره نماز، همانا نماز بهترین عمل و ستون دین شماست. خدا را، خدا را، در باره زکات که آتش خشم پروردگارتان را فرو نشاند. خدا را، خدا را، در باره روزه ماه رمضان که روزه آن ماه سپری است در برابر دوزخ. -خدا را، خدا را، در باره رعایت حال بینوایان و مستمندان؛ آنان را در زندگی خود شریک نمایید. خدا را، خدا را، در خصوص جهاد به مال و جان و زبان خودتان، پس همانا دو مرد جهاد نمایند: امام بر حق، یا مطیع و پیرو امام. خدا را، خدا را، در رعایت حق خانواده پیامبرتان، مبادا میان شما مورد ستم واقع شوند در حالی که می توانید از آنان دفاع نمایید. خدا را، خدا را، در باره اصحاب پیامبرتان، آنان که نه بدعتی گذاشتند و نه بدعتگذاری را پناه دادند، زیرا پیامبر صلی الله علیه و آله سفارش آنان را فرموده و بدعتگذار آنان و دیگر بدعتگذاران و پناه دهنده بدعتگذاران را لعنت کرده است. خدا را، خدا را، در رعایت حق زنان و زیر دستانتان، زیرا آخرین فرمایش پیامبرتان این بود که فرمود: شما را به رعایت حق دو ناتوان سفارش می کنم: زنان و زیردستان. نماز، نماز، نماز در راه خدا از ملامت هیچ ملامتگری نهراسید تا خداوند شما را از سو قصد و ستم دیگران، باز دارد. با مردم خوش زبان باشید همان گونه که خداوند فرمانتان داده است. امر به معروف و نهی از منکر را فرو مگذارید، که بدترین کسانتان بر شما حاکم و سرپرست شوند، از آن پس، هر چه دعا کنید به اجابت نرسد دعایتان علیه آنان مستجاب نگردد . ای فرزندانم بر شما لازم است به یک دیگر بپیوندید و به هم بخشش نمایید و به کمک یک دیگر بشتابید و مبادا با هم قطع رابطه کنید و به هم پشت نمایید و پراکنده شوید. «در نیکوکاری و پرهیزگاری با یک دیگر همکاری کنید و در گناه و تعدی دستیار هم نشوید و از خدا پروا کنید که خدا سخت کیفر است». سوره مایده ، آیه 2 . خدا شما اهل بیت را حفظ نماید و حرمت پیامبرتان را در باره شما نگهدارد. شما را به خدای می سپارم و بر شما درود می فرستم و رحمت و برکات خدا را برای شما خواهانم. سپس پیوسته می فرمود: « / لا اله الا الله / »تا آن که چشم از جهان فرو بست.