حدیث امام علی (ع) درباره حکم قاضی

قال الإمام عليّ عليه السلام:

خَمْسَةُ أَشْيَاءَ يَجِبُ عَلَى اَلْقَاضِي اَلْأَخْذُ فِيهَا بِظَاهِرِ اَلْحُكْمِ اَلْوَلاَيَةُ وَ اَلْمَنَاكِحُ وَ اَلْمَوَارِيثُ وَ اَلذَّبَائِحُ وَ اَلشَّهَادَاتُ إِذَا كَانَ ظَاهِرُ اَلشُّهُودِ مَأْمُوناً جَازَتْ شَهَادَتُهُمْ وَ لاَ يُسْأَلُ عَنْ بَاطِنِهِمْ.

امیر المومنین علیه السلام فرمود: پنج مورد است که بر قاضی لازم است در آن موارد بر طبق ظاهر قضیه حکم کند مورد ولایت و زناشویی وارث و کشتار حیوانات و مورد گواهی دادن که اگر گواهان بظاهر مورد اعتماد باشند گواهی شان پذیرفته شود و نباید از باطن کارشان باز پرسی کرد.