قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص مَا فِي اَلْقِيَامَةِ رَاكِبٌ غَيْرُنَا وَ نَحْنُ أَرْبَعَةٌ فَقَامَ إِلَيْهِ اَلْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ اَلْمُطَّلِبِ فَقَالَ مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَقَالَ أَمَّا أَنَا فَعَلَى اَلْبُرَاقِ وَ وَجْهُهَا كَوَجْهِ اَلْإِنْسَانِ وَ خَدُّهَا كَخَدِّ اَلْفَرَسِ وَ عُرْفُهَا مِنْ لُؤْلُؤٍ مَسْمُوطٍ وَ أُذُنَاهَا زَبَرْجَدَتَانِ خَضْرَاوَانِ وَ عَيْنَاهَا مِثْلُ كَوْكَبِ اَلزُّهَرَةِ تَتَوَقَّدَانِ مِثْلَ اَلنَّجْمَيْنِ اَلْمُضِيئَيْنِ لَهَا شُعَاعٌ مِثْلُ شُعَاعِ اَلشَّمْسِ يَنْحَدِرُ مِنْ نَحْرِهَا اَلْجُمَانُ مَطْوِيَّةُ اَلْحَلْقِ طَوِيلَةُ اَلْيَدَيْنِ وَ اَلرِّجْلَيْنِ لَهَا نَفَسٌ كَنَفَسِ اَلْآدَمِيِّينَ تَسْمَعُ اَلْكَلاَمَ وَ تَفْهَمُهُ وَ هِيَ فَوْقَ اَلْحِمَارِ وَ دُونَ اَلْبَغْلِ قَالَ اَلْعَبَّاسُ وَ مَنْ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ ص وَ أَخِي صَالِحٌ عَلَى نَاقَةِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اَلَّتِي عَقَرَهَا قَوْمُهُ قَالَ اَلْعَبَّاسُ وَ مَنْ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ وَ عَمِّي حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ اَلْمُطَّلِبِ أَسَدُ اَللَّهِ وَ أَسَدُ رَسُولِهِ سَيِّدُ اَلشُّهَدَاءِ عَلَى نَاقَتِيَ اَلْعَضْبَاءِ قَالَ اَلْعَبَّاسُ وَ مَنْ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ وَ أَخِي عَلِيٌّ عَلَى نَاقَةٍ مِنْ نُوقِ اَلْجَنَّةِ زِمَامُهَا مِنْ لُؤْلُؤٍ رَطْبٍ عَلَيْهَا مَحْمِلٌ مِنْ يَاقُوتٍ أَحْمَرَ قُضْبَانُهُ مِنَ اَلدُّرِّ اَلْأَبْيَضِ عَلَى رَأْسِهِ تَاجٌ مِنْ نُورٍ عَلَيْهِ حُلَّتَانِ خَضْرَاوَانِ بِيَدِهِ لِوَاءُ اَلْحَمْدِ وَ هُوَ يُنَادِي أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اَللَّهِ فَيَقُولُ اَلْخَلاَئِقُ مَا هَذَا إِلاَّ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ أَوْ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ بُطْنَانِ اَلْعَرْشِ لَيْسَ هَذَا مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لاَ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ وَ لاَ حَامِلُ عَرْشٍ هَذَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَصِيُّ رَسُولِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ إِمَامُ اَلْمُتَّقِينَ وَ قَائِدُ اَلْغُرِّ اَلْمُحَجَّلِينَ .
رسول خدا(ص)فرمود: روز رستاخیز بجز ما کسی سواره نباشد و ما چهار کس هستیم، عباس بن عبد المطلب بپا خواست و عرض کرد: یا رسول الله آن چهار کس کیانند؟ فرمود: اما من بر براق سوارم که صورتش چون انسان است و گونه اش مانند گونه اسب و یالش از مروارید برشته آویخته و دو گوشش دو زبر جد سبز و دو چشمش مانند زهره که هم چون دو ستاره میدرخشند و مانند آفتاب پرتو میافکنند از بالای سینه اش(بجای عرق)مروارید غلطان است اندامش در هم پیچیده و دست و پایش بلند جانش چون جان آدمی سخن را می شنود و می فهمد از دراز گوش بزرگتر و از استر کوچکتر است، عباس عرض کرد: یا رسول الله دیگر کیست؟ فرمود: برادرم صالح سوار بر همان شتری که بقدرت خداوند خلق گردید و قومش آن را پی کردند. عباس عرض کرد: یا رسول الله دیگر کیست؟ فرمود عمویم حمزه بن عبد المطلب شیر خدا و شیر رسول خدا سالار شهیدان بر شتر من که عضبا نام دارد سوار است، عباس عرض کرد: یا رسول الله دیگر کیست؟ فرمود: برادرم علی بر شتری از شتران بهشتی که مهارش از مروارید تر و هودجی از یاقوت سرخ بر آن نهاده شده که چوبهای محمل از در سفید است بر سر علی(ع)تاجی از نور و بر تنش دو جامه سبز و بدستش پرچم حمد فریاد میزند: گواهی میدهم بر اینکه معبودی جز خدای یگانه بی انباز نیست و گواهی میدهم که محمد فرستاده خدا است پس مردم گویند این شخص جز پیغمبر مرسل و یا فرشته مقرب نباشد، از اندرون عرش سروشی رسد که این شخص نه فرشته مقرب است و نه پیغمبر مرسل و نه فرشته حامل عرش، این، علی بن ابی طالب است و وصی رسول پروردگار عالمیان و پیشوای مردم پرهیزکار و سالار دست و رو سفیدان.