حدیث امام علی (ع) درباره شادی

قال الإمام عليّ عليه السلام:

مَا أَوْدَعَ أَحَدٌ قَلْبا سُرُورا إِلاَّ خَلَقَ اَللَّهُ مِنْ ذَلِكَ اَلسَّرُورِ لُطْفا فَإِذَا نَزَلَتْ بِهِ نَائِبَةٌ جَرَى إِلَيْهَا كَالْمَاءِ فِي اِنْحِدَارِهِ حَتَّى يَطْرُدَهَا عَنْهُ كَمَا تُطْرَدُ اَلْغَرِيبَةُ مِنَ اَلْإِبِل

هیچ کس دلی را شاد نکند، جز آن که خدا در برابر آن، لطفی برایش آفریند.پس هرگاه بر او مصیبتی رسد، آن لطف چون آبی روان، مصیبت را از او دور سازد، چنانکه شتر غریبه را دیگر شتران دور سازند.