قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص يَصُومُ حَتَّى يُقَالَ لاَ يُفْطِرُ ثُمَّ صَامَ يَوْماً وَ أَفْطَرَ يَوْماً ثُمَّ صَامَ اَلْإِثْنَيْنِ وَ اَلْخَمِيسَ ثُمَّ آلَ مِنْ ذَلِكَ إِلَى صِيَامِ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي اَلشَّهْرِ خَمِيسٍ فِي أَوَّلِ اَلشَّهْرِ وَ أَرْبِعَاءَ فِي وَسَطِ اَلشَّهْرِ وَ خَمِيسٍ فِي آخِرِ اَلشَّهْرِ وَ كَانَ يَقُولُ ذَاكَ صَوْمُ اَلدَّهْرِ وَ قَدْ كَانَ أَبِي ع يَقُولُ مَا مِنْ أَحَدٍ أَبْغَضَ إِلَيَّ مِنْ رَجُلٍ يُقَالُ لَهُ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص يَفْعَلُ كَذَا وَ كَذَا فَيَقُولُ لاَ يُعَذِّبُنِي اَللَّهُ عَلَى أَنْ أَجْتَهِدَ فِي اَلصَّلاَةِ كَأَنَّهُ يَرَى أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص تَرَكَ شَيْئاً مِنَ اَلْفَضْلِ عَجْزاً عَنْهُ .
امام صادق علیه السلام فرمود: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله پیوسته روزه می داشت تا آنجا که می گفتند: او دیگر روزه داری خویش را رها نخواهد ساخت و آن قدر روزه نمی داشت که می گفتند: او دیگر روزه نخواهد گرفت؛ سپس روزی را روزه می گرفت و روز دیگر را روزه نمی گرفت؛ پس از چندی دوشنبه و پنج شنبه هر هفته را روزه می گرفت، و پس آنگاه از این شیوه باز گشت و در هر ماه سه روز را روزه می داشت که پنج شنبه نخستین و چهارشنبه میانی و پنج شنبه پایانی هر ماه بود و همواره می فرمود: این روزه دهر(روزگار)است و پدرم امام باقر علیه السلام نیز می فرمود: هیچ کس در نزد من دشمن روی تر از کسی نیست که به او گویند: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله چنین و چنان می کرد و او گوید: خداوند مرا در کوشش برای نماز، عذاب نفرماید؛ گویا که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله کاری فضیلت مند را به سبب ناتوانی وارهانده است و او آن را انجام می دهد