قال الإمام الصادق عليه السلام:
مَنْ قَطَعَ ثَوْباً جَدِيداً وَ قَرَأَ إِنّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ سِتّاً وَ ثَلاَثِينَ مَرَّةً فَإِذَا بَلَغَ تَنَزَّلُ اَلْمَلائِكَةُ خْرَجَ شَيْئاً مِنَ اَلْمَاءِ وَ رَشَّ عَلَى اَلثَّوْبِ رَشّاً خَفِيفاً ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَ دَعَا رَبَّهُ وَ قَالَ فِي دُعَائِهِ ;اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي رَزَقَنِي مَا أَتَجَمَّلُ بِهِ فِي اَلنَّاسِ وَ أُوَارِي بِهِ عَوْرَتِي وَ أُصَلِّي فِيهِ لِرَبِّي; وَ حَمِدَ اَللَّهَ لَمْ يَزَلْ يَأْكُلُ فِي سَعَةٍ حَتَّى يَبْلَى ذَلِكَ اَلثَّوْبُ.
هر که پارچه ای برای لباس نو ببرد و سی و شش بار سوره / انا انزلناه فی لیله القدر / را تلاوت کند و آنگاه که به آیه / تنزل الملایکه / رسید، آب بر دارد و اندکی به لباس بپاشد، سپس دو رکعت نماز گزارد و دعا کند و در دعایش بگوید: «الحمد لله الذی رزقنی ما اتجمل به فی الناس و اواری به عورتی و اصلی فیه لربی و احمد الله»، پیوسته از روزی گسترده برخوردار گردد تا آنگاه که این لباس کهنه شود