حدیث امام علی (ع) درباره فضایل امام علی ع

قال الإمام عليّ عليه السلام:

أَلاَ وَ قَدْ أَمَرَنِيَ اَللَّهُ بِقِتَالِ أَهْلِ اَلنَّكْثِ وَ اَلْبَغْيِ وَ اَلْفَسَادِ فِي اَلْأَرْضِ فَأَمَّا اَلنَّاكِثُونَ فَقَدْ قَاتَلْتُ وَ أَمَّا اَلْقَاسِطُونَ فَقَدْ جَاهَدْتُ وَ أَمَّا اَلْمَارِقَةُ فَقَدْ دَوَّخْتُ وَ أَمَّا شَيْطَانُ اَلرَّدْهَةِ فَإِنِّي كُفِيتُهُ بِصَعْقَةٍ سَمِعْتُ لَهَا وَجِيبَ قَلْبِهِ وَ رَجَّةَ صَدْرِه

آگاه باشید که خداوند مرا به جنگ با پیمان شکنان و ستمگران و فساد کنندگان در زمین فرمان داده است. پس با بیعت شکنان جنگ کردم و با ستمگران جهاد کردم و آنان را که از دین بیرون رفتند، خوار نمودم.و أمّا «شیطان ردهه» با نعره ای از او کفایت شدم که به سبب آن نعره، اضطراب دل و حرکت سینه او را شنیدم.