قال الإمام عليّ عليه السلام:
أَلاَ وَ إِنَّ اَلظُّلْمَ ثَلاَثَةٌ فَظُلْمٌ لاَ يُغْفَرُ لا يعرف وَ ظُلْمٌ لاَ يُتْرَكُ وَ ظُلْمٌ مَغْفُورٌ لاَ يُطْلَبُ فَأَمَّا اَلظُّلْمُ اَلَّذِي لاَ يُغْفَرُ لا يعرف فَالشِّرْكُ فالشك بِاللَّهِ لِقَوْلِهِ تَعَالَى إِنَّ اَللّٰهَ لاٰ يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مٰا دُونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشٰاءُ : وَ أَمَّا اَلظُّلْمُ اَلَّذِي يُغْفَرُ فَظُلْمُ اَلْمَرْءِ لِنَفْسِهِ عِنْدَ بَعْضِ اَلْهَنَاتِ وَ أَمَّا اَلظُّلْمُ اَلَّذِي لاَ يُتْرَكُ فَظُلْمُ اَلْعِبَادِ بَعْضِهِمْ بَعْضا اَلْعِقَابُ هُنَالِكَ شَدِيدٌ لَيْسَ جَرْحا بِالْمُدَى وَ لاَ ضَرْبا بِالسِّيَاطِ وَ لَكِنَّهُ مَا يُسْتَصْغَرُ ذَلِكَ مَعَه
آگاه باش؛ همانا ستم سه گونه است:ستمی که بخشوده نشود ، و ستمی که رهایی ندارد و ستمی که بخشوده شود و باز خواست نشود.امّا ستمی که بخشوده نشود شرک به خداوند است به جهت کلام الهی که همانا خداوند نمی بخشد شرک به خود را، ولی می آمرزد غیر آن را از هر کس که بخواهد.امّا ستمی که بخشوده شود:ستم آدمی به خویش است در هنگام برخی از خویهای ناشایست.و امّا ستمی که رهایی ندارد:ستم بندگان است به یکدیگر.مجازات در آنجا سخت است؛ زخمی کردن با کارد و زدن با تازیانه نیست، بلکه اینها در برابر آن مجازات بسیار کوچک و حقیر است.