قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
عَنْ أَبِي أَيُّوبَ اَلْأَنْصَارِيِّ قَالَ : قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِعَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّ اَللَّهَ زَيَّنَكَ بِزِينَةٍ لَمْ يُزَيِّنِ اَلْعِبَادَ بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَى اَللَّهِ مِنْهَا وَ لاَ أَبْلَغَ عِنْدَهُ مِنْهَا اَلزُّهْدُ فِي اَلدُّنْيَا وَ إِنَّ اَللَّهَ قَدْ أَعْطَاكَ ذَلِكَ وَ جَعَلَ اَلدُّنْيَا لاَ تَنَالُ مِنْكَ شَيْئا وَ جَعَلَ لَكَ سِيمَاءَ تُعْرَفُ بِهَا .
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله به علی علیه السّلام فرمود:خداوند تو را به زینتی آراسته که بندگان را به خیری که محبوبتر و رساتر از آن نزد خدا باشد نیاراسته، و آن زهد در دنیاست که خداوند آن را به تو بخشیده، و دنیا را به صورتی قرار داده که از تو چیزی به او نمی رسد یعنی دنیا از تو بهره ای نخواهد برد و برای تو چهره ای قرار داده که به آن شناخته خواهی شد.