حدیث امام رضا (ع) درباره دعا در هنگام اذان

قال الإمام الرضاء عليه السلام:

مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ أَذَانَ اَلصُّبْحِ ;اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِإِقْبَالِ نَهَارِكَ وَ إِدْبَارِ لَيْلِكَ وَ حُضُورِ صَلَوَاتِكَ وَ أَصْوَاتِ دُعَاتِكَ وَ تَسْبِيحِ مَلاَئِكَتِكَ أَنْ تَتُوبَ عَلَيَّ إِنَّكَ أَنْتَ اَلتَّوّابُ اَلرَّحِيمُ وَ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا سَمِعَ أَذَانَ اَلْمَغْرِبِ ثُمَّ مَاتَ مِنْ يَوْمِهِ أَوْ لَيْلَتِهِ كَانَ تَائِباً.

هر که هنگام شنیدن اذان صبح و مغرب بگوید: «اللهم انی اسالک باقبال نهارک و ادبار لیلک و حضور صلواتک و اصوات دعایک و تسبیح ملایکتک ان تتوب علی انک انت التواب الرحیم»؛ سپس در آن روز یا آن شب جان سپارد توبه کار از دنیا رفته است.