حدیث امام صادق (ع) درباره قرض دادن

قال الإمام الصادق عليه السلام:

لَأَنْ أُقْرِضَ قَرْضاً أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أصله أَصِلَ بِمِثْلِهِ وَ كَانَ يَقُولُ مَنْ أَقْرَضَ قَرْضاً فَضَرَبَ لَهُ أَجَلاً فَلَمْ يُؤْتَ بِهِ عِنْدَ ذَلِكَ اَلْأَجَلِ فَإِنَّ لَهُ مِنَ اَلثَّوَابِ فِي كُلِّ يَوْمٍ يَتَأَخَّرُ عَنْهُ ذَلِكَ اَلْأَجَلُ مِثْلَ صَدَقَةِ دِينَارٍ وَاحِدٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ.

امام صادق علیه السلام فرمود: خوش تر دارم که مالی را قرض دهم تا اینکه آن را ببخشم. راوی گوید که امام علیه السلام فرمود: هر که قرضی دهد و مدتی را برای آن تعیین کند و هنگام پایان یافتن آن مدت، قرضش پرداخت نشود به ازای هر روزی که از آن مدت به تاخیر افتد او را پاداشی مانند پاداش صدقه یک دینار باشد.