قال الإمام الصادق عليه السلام:
اَلْحَوَامِيمُ رَيَاحِينُ اَلْقُرْآنِ فَإِذَا قَرَأْتُمُوهَا فَاحْمَدُوا اَللَّهَ وَ اُشْكُرُوهُ كَثِيراً لِحِفْظِهِا وَ تِلاَوَتِهَا إِنَّ اَلْعَبْدَ لَيَقُومُ وَ لَيَقْرَأُ اَلْحَوَامِيمَ فَيَخْرُجُ مِنْ فِيهِ أَطْيَبُ مِنَ اَلْمِسْكِ اَلْأَذْفَرِ وَ اَلْعَنْبَرِ وَ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَيَرْحَمُ لِتَالِيهَا وَ قَارِيهَا وَ يَرْحَمُ جِيرَانَهُ وَ أَصْدِقَاءَهُ وَ مَعَارِفَهُ وَ كُلَّ حَمِيمٍ وَ قَرِيبٍ لَهُ وَ إِنَّهُ فِي اَلْقِيَامَةِ يَسْتَغْفِرُ لَهُ اَلْعَرْشُ وَ اَلْكُرْسِيُّ وَ مَلاَئِكَةُ اَللَّهِ اَلْمُقَرَّبُونَ.
سوره هایی که با«حم»آغاز می شوند گیاهان خوشبوی قرآنند؛ پس چون آنها را تلاوت نمودی به سبب حفظ و تلاوت آنها خدا را بسیار ستایش نما و سپاس دار. به راستی، بنده بر می خیزد و سوره های«حم»را تلاوت می کند، پس از دهانش بویی نیکوتر از مشک ناب و عنبر بر می آید. همانا خدای گرامی و بزرگ بر تلاوتگر و خواننده آن و بر همسایگان و دوستان و آشنایان و همه خویشان و نزدیکان او رحم آورد و بی گمان در رستاخیز، عرش و کرسی و فرشتگان تقرب یافته خداوند، برای او آمرزش جویند