قال الإمام الصادق عليه السلام:
فِي قَوْلِ اَللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ اَلْحَمْدُ لِلّهِ اَلَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اَللّهُ فَقَالَ إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ دُعِيَ بِالنَّبِيِّ ص وَ بِأَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ بِالْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ ع فَيُنْصَبُونَ لِلنَّاسِ فَإِذَا رَأَتْهُمْ شِيعَتُهُمْ قَالُوا اَلْحَمْدُ لِلّهِ اَلَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اَللّهُ عْنِي هَدَانَا اَللَّهُ فِي وَلاَيَةِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ ع.
امام صادق علیه السلام در باره قول خدای جل و عز«ستایش خدایی را که ما را باین(نعمت) راهنمایی کرد و اگر خدا ما را راهنمایی نمیکرد، ما راه نمییافتیم-43 سوره 7-»فرمود: چون روز قیامت شود، پیغمبر صلی الله علیه و آله و امیر المومنین و امامان از فرزندان او را بخوانند و آنها برای (رسیدگی بحساب و شفاعت)مردم منصوب شوند، چون شیعیانشان آنها را ببینند، گویند: «ستایش خدایی را که ما را باین(نعمت)رهبری کرد و اگر خدا ما را رهبری نمیکرد، هدایت نمی شدیم»یعنی خدا ما را بولایت امیر المومنین و امامان از فرزندانش علیهم السلام رهبری فرمود.